ديدگاه سومى نيز نقل شده است كه مىگويد : ملاك در هر سه ماه سى روز است . بنابر اين ، ماه نخست را تا سى روز از ماه دوم و ماه دوم را تا سى روز از ماه سوم و ماه سوم را تا سى روز از ماه چهارم تكميل مىكند . 17 كمترين مدت عدّه : كمترين زمان متصور براى عدّهء طلاق در فرض سه طهر بودن آن 26 روز و دو لحظه است ؛ بدين گونه كه زوجه پس از طلاق ، لحظه‌اى پاك باشد و پس از آن ، سه روز - حد اقل حيض - خون ببيند ؛ سپس ده روز - كمترين مدت پاكى - پاك شود و پس از آن سه روز خون ببيند ؛ سپس ده روز پاك شود ؛ آنگاه ، براى بار سوم حيض ببيند . در اين صورت به مجرد ديدن خون در همان لحظهء نخست ، عدّه به پايان مىرسد . 18 لحظهء دوم از عدّه به شمار نمىرود ؛ بلكه نشانهء خروج از عدّه مىباشد . 19 برخى ، لحظهء دوم را نيز از عدّه دانسته‌اند . 20 2 . عدهء زن باردار : به قول مشهور عدّهء زن باردار پس از طلاق يا فسخ عقد نكاح يا بذل مدّت و يا انقضاى آن ، وضع حمل است ؛ هر چند در فاصلهء كوتاهى پس از طلاق صورت گيرد . 21 برخى قدما عدّهء حامله را هر كدام از سه طهر ، سه ماه و وضع حمل ، كه زودتر اتفاق بيفتد ، دانسته‌اند ؛ با اين تفاوت كه در صورت پيشى گرفتن سه ماه يا سه طهر ، زن از عدّه خارج مىشود ، ليكن تا پس از وضع حمل حق ازدواج با ديگرى را ندارد . 22 در پايان يافتن مدت عدّه به وضع حمل ، تفاوتى ميان كامل به دنيا آمدن نوزاد و سقط شدن جنين نيست . 23 3 . عدّهء وفات : عدهء زوجه در وفات زوج در صورت حامله نبودن ، چهار ماه و ده روز است . در اين حكم تفاوتى ميان زوج و زوجهء بالغ و غير بالغ و نيز عقد دائم و موقت نيست ؛ چنان كه منوط به آميزش نيز نمىباشد . در صورت حامله بودن زن ، عدّهء او طولانىترين مدت از هر كدام از چهار ماه و ده روز و وضع حمل است . بنابر اين ، چنانچه پيش از چهار ماه و ده روز وضع حمل كند ، عدّهء او ، چهار ماه و ده روز و اگر پس از آن باشد پايان عدّه ، وضع حمل خواهد بود . 24