4 . عدّهء ازدواج موقت : عدّه ازدواج موقت پس از اتمام مدت عقد و يا بخشيدن مدت از سوى زوج بنابر قول منسوب به مشهور ، دو حيض است . يك حيض ، 45 روز و دو طهر از ديگر اقوال در مسئله است . 25 عدّه غير يائسه‌اى كه حيض نمىبيند 45 روز است و چنانچه عادتش نامنظم باشد ، عدّه‌اش - به تصريح برخى - هر كدام از 45 روز و دو عادت كه زودتر اتفاق بيفتد ، خواهد بود . 26 عدّهء وفات در ازدواج موقت همچون دائم بنابر قول مشهور چهار ماه و ده روز است . قول مقابل مشهور ، نصف مدت ياد شده است . در صورت حامله بودن ، عدّهء او بيشترين زمان از وضع حمل و مدت ياد شده ( چهار ماه و ده روز يا نصف آن ) خواهد بود . 27 5 . عدّهء آميزش به شبهه : آميزش به شبهه همچون ازدواج موجب ثبوت عدّه و عدّهء آن همانند عدّهء طلاق است . 28 در آميزش به شبهه چنانچه شبهه از ناحيهء مرد باشد ، عدّه ثابت است ، هرچند زن از حرمت آن آگاه باشد . در صورت عكس ، ثبوت عدّه محل اختلاف است . 29 6 . عدّهء زوجهء مفقود الاثر : اگر زوج مفقود الاثر باشد ؛ به گونه‌اى كه هيچ نشانه‌اى از مرگ و زندگى وى در ميان نباشد و مالى نيز نداشته باشد كه زن از آن ارتزاق كند و كسى نيز مخارج او را نپردازد ، به قول مشهور ، زن مىتواند به حاكم شرع مراجعه و درخواست طلاق كند . حاكم شرع از زمان درخواست زوجه - به منظور فحص و جست و جوى لازم از وضع زوج مفقود الاثر - چهار سال ضرب الاجل تعيين مىكند و در اين مدت هزينهء زندگى زن را از بيت المال مىپردازد . در صورت عدم دستيابى به زوج ، ولىّ شوهر به دستور حاكم و در صورت نبودن ولىّ ، خود حاكم او را طلاق مىدهد و زن به مقدار عدّهء وفات ، عدّه نگه مىدارد و پس از آن مىتواند ازدواج كند . 30