السيد محمود الهاشمي الشاهرودي

344

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى)

از نافله به فريضه : عدول از نافله به فريضه جايز نيست و در صورت عدول ، فريضه باطل است ؛ ليكن بطلان نافله محل بحث است . برخى حكم به بطلان هردو كرده‌اند ؛ 16 در مقابل ، برخى عدول از نماز مستحب به نماز واجب را جايز دانسته‌اند . 17 از نافله به نافله‌اى ديگر : در جواز عدول از نماز مستحب خاصى به نماز مستحب خاص ديگر ، اختلاف است . 18 از قصر به اتمام و بالعكس : براى مسافر ، عدول از نماز تمام ( - - ) اتمام ) به قصر ( - - ) قصر ) در فرضى كه قصد اقامت ده روز داشته و در اثناى نماز منصرف شده است ، درصورت نگذشتن از محل عدول ( قبل از ركوع ركعت سوم ) جايز است . چنان كه عكس آن ( عدول از نماز قصر به تمام در فرضى كه در اثناى نماز قصد اقامت ده روز نمايد ) نيز جايز است . 19 همچنين به تصريح جمعى ، عدول از قصر به اتمام و عكس آن ، در اماكن چهار گانهء تخيير ( - - ) اماكن تخيير ) جايز است . 20 از جماعت به فرادا و بالعكس : عدول از جماعت به فرادا از روى عذر ، بلكه به قول مشهور ، حتى بدون عذر نيز جايز است . 21 در جواز عدول از فرادا به جماعت اختلاف است . 22 عدم جواز به مشهور نسبت داده شده است . 23 از امامى به امام ديگر و از مأموم بودن به امامت : چنانچه براى امام مشكلى چون فوت ، بيهوشى و بطلان وضو پيش آيد ، يا به جهت مسافر بودن دو ركعتى سلام دهد ، مأموم مىتواند نيّت خود را به امام جديد يا از مأموم بودن ( ائتمام ) به امامت برگرداند . 24 در جواز عدول از امامى به امام ديگر و نيز از جماعت به فرادا در نماز ميّت ، اختلاف است . 25 از سوره‌اى به سورهء ديگر : به قول مشهور ، عدول از سوره‌اى به سورهء ديگر در نماز واجب تا قبل از رسيدن به نصف و يا قبل از گذشتن از نصف آن - بنابر اختلاف موجود در مسئله - جايز است و پس از گذشتن از نصف جايز نيست ، 26 مگر در حال ضرورت ، مانند