ساير احكام : بنابر قول مشهور ، بر مُحِلى كه حيوانى را در حرم شكار كرده واجب است قيمت آن را بپردازد . 21 كفّاره همان گونه كه با شكار كردن صيد ثابت مىشود با خوردن آن نيز ثابت مىگردد ، هرچند كسى ديگر آن را شكار كرده باشد ؛ ليكن در اينكه كفّارهء آن ، كفّارهء شكار كردن است يابهاى آن ، اختلاف است . 22 هرگاه جمعى در حال احرام ، با مشاركت يكديگر حيوانى را شكار كنند ، بر هر يك از آنان كفّارهء جداگانه واجب مىشود . 23 ثبوت كفّاره براى محرم اختصاص به كشتن صيد ندارد ؛ بلكه در نگهداشتن آن توسط محرم و كشتن توسط ديگرى نيز كفّاره بر او واجب مىشود . 24 چنانچه محرم حيوانى را در حرم شكار كند ، به قول مشهور آنچه كه بر محرم در غير حرم و بر مُحِل در حرم واجب مىشود ، بر او واجب مىگردد . بنابر اين ، اگر محرم در حرم كبوترى را بكشد ، بايد يك گوسفند - كه كفّارهء محرم در غير حرم است - و يك درهم - كه كفّارهء مُحِل در حرم است - بدهد . 25 چنانچه محرم بيش از يك بار شكار كند ، در صورتى كه از روى عمد نباشد ، براى هر بار ، كفّاره بر او واجب مىشود ؛ اما اگر تكرار از روى عمد باشد ، بنابر نظر اكثر فقها ، كفّاره تكرار نمىشود و او از كسانى خواهد بود كه خداوند خود از آنان انتقام مىگيرد . 26 كفّارهء صيد ، در راه خدا به مستحقان صدقه داده مىشود ؛ ليكن در صورتى كه حيوان مملوك كسى باشد ، اختلاف است كه آيا كفّارهء آن را بايد به مالك حيوان بدهد يا اينكه در راه خدا به مستحقان صدقه بدهد و قيمت آن را به مالكش بپردازد . 27 در صورتى كه كفّاره ، حيوان باشد ، ابتدا به نيّت كفّاره ذبح و سپس صدقه داده مىشود . 28 چنانچه كفّاره ، حيوان باشد محل ذبح يا نحر آن - در صورتى كه صيد در احرام حج صورت گرفته باشد - منى است ؛ اما اگر در احرام عمره رخ داده باشد ، اختلاف است كه مكان آن منى است يا مكّه . 29