و در بعضى از ادعيهء مأثوره وارد است : « يا منور النور ، يا نور كل نور » و به اين معنى نيز در صحيفهء الهيه بر خاتم انبيا « صلّى اللّه عليه و آله » نور اطلاق فرموده‌اند در آيهء كريمهء « يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ « 1 » و لو كره المشركون » . اشراق " و ارشاد " انوار حقيقيه منحصر بانوار حسيه عرضيه نيستند چنان كه ارباب اوهام سخيفه و اذهان غير مستقيمه و اصحاب عقول ناقصه و جبلات قاصره كه از انوار علميه عارى و از معارف يقينيه بريئند توهم نموده ، و خيال كرده‌اند كه اطلاق نور بر مبدأ و مظهر اشيا بعنوان استعاره و مجاز است و تأمل نكرده‌اند كه هرگاه مبدأ اشيا حقيقة نور نباشد يا در حقيقت ظلمت خواهد و يا نه نور و نه ظلمت . سبحان اللّه چگونه ظلمت منشأ ظهور موجودات عينيه تواند بود و نه نور و نه ظلمت چگونه مبدأ بروز ماهيات حقيقيه مىتواند شد بلكه او نيز در ظهور و بروز خود به غير خود مفتقر و محتاج خواهد بود « عصمنا اللّه و اخواننا المؤمنين عن هذه الآراء الفاسدة و العقايد الباطلة » . تنبيه " عرشى " و بسوى اين حكمت قرآنيه اشاره لطيفه است در كلام معجز نظام سيد كونين و فخر عالمين ابى عبد اللّه الحسين « عليه السّلام » در دعاى عرفه « كيف يستدل عليك بما هو فى وجوده مفتقر اليك ، الغيرك من الظهور ما ليس لك حتى يكون هو المظهر لك » يعنى چگونه دليل آورده مىشود بر ثبوت و تحقق تو و بر وحدانيت و فردانيت تو بچيزىكه در هستى خود محتاج است به تو ؟ آيا از براى غير تو از ظهور چيزى هست كه نيست آن ظهور از براى تو تا اينكه بوده باشد او ظاهركنندهء تو ؟ تدبر كن و بفهم و بدانكه بسى حكم الهيه و اسرار ربوبيه و رموز مشرقيه در اين فقره شريفه كه از معدن عصمت و مشكات ولايت صادر است مندرج و مندمجست كه زبان از تقرير شمه‌اى از آن گنگ و مجال از تحرير ذره‌اى از آن تنگ است « من عاجزم ز گفتن و خلق از شنيدنش » .

--> ( 1 ) - س 9 ى 32 وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ .