بدايع الحكم آمده است . سوم : اكثر قريب به اتفاق احاديث مورد استفادهء اين رساله در ديگر آثار آقا على مكررا مورد استناد قرار گرفته است . وجه استناد در اين رساله با وجوه استناد در ديگر رسائل مشابه است . چهارم : آراء مختار اين رساله هيچ منافرتى با آراء مشهور آقا على در ديگر آثارش ندارد ، بلكه در برخى مورد كمال سازگارى با ديگر آثار وى نيز دارد . پنجم : عناوين فصول معدود اين رساله به سبك فصل بندى ديگر آثار آقا على از قبيل بدايع الحكم و رسالة فى مباحث الحمل است ، به عنوان نمونه : قسمة عقلية فى كلمة فلسفيه با عناوين بدايع الحكم ، و استقاد عرش ، تمثيل ، توضيح و انارة با عناوين رسالة فى مباحث الحمل و رسالة فى الوجود الربط قابل مقايسه است . ششم : سبك و سياق اين رساله با شيوهء حكيم مؤسس بويژه در بدايع الحكم سازگار است . به هر حال با توجه به قرائن فوق‌الذكر ، انتساب اين رساله به آقا على مورد اطمينان است و دليلى هم بر خلاف آن اقامه نشده است . 5 - رساله با زبان فارسى آغاز مىشود . فصل دوم عربى است ، از آغاز فصل سوم تا نيمهء رساله فارسى و نيمهء دوم رساله كلا عربى است . در آغاز رساله تنها چهار عنوان به عنوان فصل به چشم مىخورد . اما در اكثر متن رساله كه بعد از عنوان چهارم آمده ، فصل بندى فراموش شده است . ضمنا در اين رساله به هيچيك از ديگر آثار آقا على نيز استناد نشده است . تحليل مفاد رسالهء حقيقت محمديه 1 - رسالهء حقيقت محمديه رساله‌اى عرفانى فلسفى در بيان معنى مرشد و هادى و اثبات وجود او براساس حكمت متعاليه است چرا كه حصول مراتب سلوك و درجات سالكين و منازل سائرين و مناهل واصلين متوقف به ارشاد مرشدين و هدايت هادين است . 2 - موجود عقلا بر چهار قسم است : ناقص ، مستكفى ، تام و فوق تمام . ناقص