مثال او مفارقات محضه و مجرّدات صرفة و عقول شامخه است كه در لسان نبوت و ولايت به كروبيّين و اهل جبروت معروفند . [ 4 ] توضيح و انارة موجودات نشأهء باطن كه به جواهر ملكوتيه موسومند ، بر دو قسمند : قسم اوّل : موجودى است كه از جهت قوهء او در اصل وجود و شدت او در كمالات موجود [ بما ] هو موجود ، او را تعلقى نه حلولى و نه تدبيرى به عالم اجسام مىباشد يعنى نه در اصل وجود به اجسام متعلق باشد و چنان كه صور طبيعيه راست ، و نه در صدور افعال و تدبير كه به آنها محتاج باشد در خروج از قوّه به فعل و در عروج از نقص به كمال ، چنان كه نفوس ناقصه است به آن جهت كه نفوس ناقصه‌اند و اين قسم از موجودات ملكوتيه را كروبيين نامند . و اينان دو طائفه‌اند : طائفهء اولى را مسبحون گويند كه از نهايت قرب وصال و كمال اتصال و شدت صفاى مرآت ذات و مجلاى وجود مستغرق « 1 » مىباشند ، و در مشاهده ملكه بحار واحديت بجز « 2 » احديت و إله ، و حيرانند در ملاحظهء اضائه نور جمال شمس حقيقت صمديت ، و مستهلكند « 3 » در انارهء سطوت جلال و قاهريت ، و متواضعند در تحت علو جبروت سلطنت و كبريائيت و لهذا اينان را به غير ذات حق و صفات و اسماء او التفاتى نيست ، حتى آنان كه « 4 » از ذات خود و صفات خود نيز غافلند . و در بيان شأن ايشان « 5 » رسول خدا فرموده است : ان لله تعالى « 6 » ارضا بيضاء و مسيرة الشمس فيها [ ثلاثون ] يوما « 7 » مثل ايام الدنيا ثلاثين مرة مشحونة خلقا لا يعلمون [ ان الله خلق

--> ( 1 ) . متفرق ( س ) . ( 2 ) . كذا فى س و م . ( 3 ) . مستهلك ( س ) . ( 4 ) . آنكه ( س و م ) . ( 5 ) . و در بيان ايشان ( س ) . ( 6 ) . كلمة « تعالى » غير موجود فى « م » . ( 7 ) . و مسيرة الشمس فيها يوم ( م ) .