1 - هدف‌هاى انسان در اين زمينه نقش كليدى دارند ، عده‌اى در بخش كمبود معنويات دچار افسردگى مىشوند : مانند نداشتن آگاهى و معرفت به خود و خداوند ، نرسيدن به قله بندگى ، و درك نكردن لذت‌هاى معنوى ، عدم حاكميت كامل دين در تمام شئونات زندگى او ، عدم دسترسى به امام زمان عليه السلام ، سلطه ستمگران ، محاصره شياطين انس و جان ، و . . . 2 - گروهى در ماديات و مسائل دنيوى خودشان ، افسردگى و اندوه پيدا مىكنند ، نداشتن مال و مقام ، و امكانات ، رفاه ، ارزش‌هاى اجتماعى ، نرسيدن به هواهاى نفسانى ، شكست خوردن در رقابت‌هاى مالى ، مقامى ، پولى ، و . . . . 3 - كارهائى كه از انسان صادر مىشود متناسب با خود اثر و خاصيت دارند چنانچه در آيات و احاديث آمده است ، چه اگر اعمال و رفتار آنها نيك و خداپسند باشند ، بدون ترديد خاصيت مفيد و مثبت خود را در زندگى و شخصيت او آشكار مىسازد و اگر نادرست و آلوده به معصيت و حرام بوده باشند از طريق اعمال ، گفتار ، معاشرت ، تجارت ، خانواده ، خلوت‌ها ، جلوت‌ها ، و در هر حال ، ضرر و خسارتشان را در روح و روان و جسم او نشان مىدهند . نتيجه‌گيرى از عوامل سه گانه : در بخش اول كمترين‌ها افسرده‌اند ، ولى در دوم و سوم اغلب مردم شريكند و عمده عامل غم و اندوه همين هاست . بعد از اين مقدمه ، به خود دعا و نكات بسيار زيبايش توجه نمائيم اميد است براى از بين بردن غم و غصه و افسردگىهاى بسيار دردناك انسان‌هاى عصر حاضر مورد استفاده واقع شود . حضرت مىگويد : يا فارِجَ الْهَمِّ ، وَ كاشِفَ الْغَمِّ . . . [ هَمّ ] وضعيت و چگونگى روانى است كه با تصور چيزهاى خوب و يا بد پديد مىآيد و با ترس و اميد تركيب مىشود هركدام بر انديشه غالب شود نفس به سوى آن تمايل پيدا مىكند اگر خيرى كه انتظارش را داشت غلبه كند نفس به سوى آن در