بيزارى و نفرت جستن است و لذا حضرت به دشمنان ديرينه پيشوايان معصوم عليهم السلام و به كسانى كه از دوستان و پيروان آنها هستند و حتى آنهائى كه به كارهاى ستمگرانهء آنان خوشحال مىشوند با صراحت لعن مىكند ، چون خوشحالى به هر كار و عمل يعنى رضايت قلبى را نشان دادن ، و اين فعل و يا عمل قلب است و چون از زمان و مكان فراتر حركت مىكند و انسان را به كل تاريخ متصل مىسازد و لذا به معناى داخل شدن در آن كار است ، اگر اعمال نيك و خداپسند باشد پاداش خيرشان شامل حال او مىگردد و اگر ظلم و ستم و ناحق و منكر و فحشاء و . . باشد ، راضى شونده را داخل كيفرهاى دنيوى و اخروى آنها مىسازد و در احاديث خيلى به اين موضوع اشاره شده است . عن على صلوات اللَّه عليه قال : « الرّاضى بفعل قومٍ كالدّاخل فيه مَعَهُم » چنان كه خداى متعال خودش بر اين گونه انسان‌ها لعنت كرده است پس معلوم مىشود كه لعنت كردن بر دشمنان خدا و رسولش و امامان معصوم عليهم السلام ضمن اينكه پاداش بزرگى در بر دارد ، از جهت روانى هم ، موجب آرامش خاطر مىشود ، چون براى جدا ساختن او ، از بدكاران در ظاهر و باطن رمز بسيار خوبيست . 6 - دعا و آرزومندى به ظهور فرج براى تحقق آرامش و امنيت روانى و اجتماعى در تمام مردم ، به ويژه دوستان و پيروانش ، يك وظيفه مهم است . چون با به سر كار آمدن حضرت ولى عصر عليه السلام اين موضوع معنا پيدا مىكند ، و لذا از مهم‌ترين تكاليف دوستان خداست ، و آنها با همين دعا و آرزومندى به اميد و آرامش روانى نائل مىگردند ، چون با تغذيه سالم روان خود از طريق دعا و علاقمندى به پيوستگى و دلبستگى آنها افزون مىشود . 7 - باور كردن به يك قدرت برترى كه همه امورات خلائق ، به ويژه نسل بشر در اختيار كامل اوست از نشانه‌هاى توفيق است زيرا اگر او بخواهد كسى را برترى دهد ، يا ذليلش كند يا گرفتارش ساخته ، يا به آسايش برساند هيچ قدرتى نمىتواند با سياست و تدبيرش مخالفت نمايد ولى لازم به ذكر است كه تمام برنامه‌ها و