زياده‌روها ، و چرت زدن رسوا شدگان بيدارم كن . چهاردهم . . . وَ ذُبِّنى عَنِ الْتِماسِ ما عِنْدَ الفاسِقينَ . . . به شخصيت افراد مؤمن نبايد بىاحترامى شود چون آبروى او مال خدائى است كه وى به او معتقد گشته ، و ايمان آورده است و در حديث آمده اختيارات همه چيز مؤمن بدست اوست ولى آبرو و شخصيتش مال خداست و حق ندارد آن را در معرض هتك و بىحرمتىها قرار دهد ، در اين دعا حضرت مىگويد : خدايا مرا از خواستن چيزهائى كه در پيش اشخاص فاجر و فاسق و بىبند و بار هست و مورد علاقه آنهاست ، مانعم باش ، يعنى كيفيت لباس ، اخلاق ، امكانات ، شب‌نشينىها ، يا كارهاى گناه و فساد و . . . كه در ميان فاسق‌ها رواج دارد ، نبايد مورد خواسته افراد مؤمن باشد و نبايد از آنها استفاده كنند . پانزدهم . . . وزِدْنى الَيكَ فاقَةً و فَقْراً ؛ احتياج و درماندگيم را به سوى خودت بيشتر كن ، اين جمله در برگيرندهء مطالبى است كه بايد با دقت و احتياط كامل توضيح داده شود . 1 - مسئله احتياج و نيازمندى اگر به سوى بىنياز و غنى باشد از نشانه‌هاى كمالست . چون سائل به قدرى رشد يافته كه از همه مخلوقات بريده و تنها به خدا كه سرچشمه تمام خواسته‌هاست روى آورده است . 2 - احتياج و درماندگى اعم است و شامل مسائل اقتصادى ، علمى ، معرفتى ، روحى و روانى هم مىشود و اين پيام قرآنست ، « يا أَيُّها النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ » اى مردم شما نيازمندان به سوى خدا هستيد . 3 - حضرت در اين جا فقر و بيچارگى و كمبود مال دنيا را نخواسته ، تا كسى خيال كند ، بى پولى و فقير بودن ، يك امتياز است ، بلكه ايشان ، به دنبال بيشتر شدن وابستگى به خداوندست ، يعنى وابستگيم را به خودت زيادتر كن . 4 - در هر موردى كه انسان درمانده شود و از حل مشكل و خواسته خود عاجز