شود ، در آنجا معرفت به خدا و ايمان به توانائيش گُل مىكند و او را به طور آشكار وادار مىكند كه به وجود و قدرت خدا اعتراف نمايد امام رضا عليه السلام مىفرمايد : . . . و نَحنُ اذا عَجَزَتْ حَواسُّنا عَنْ ادْراكِهِ ايْقَنَّا انَّهُ رَبَّنا . . . « 1 » هنگامى كه حواس ما از درك خدا ناتوان گشت يقين مىكنيم كه او پروردگارمان است . شانزدهم : و لا نَقيصَةً يُجْهَلُ مِنْ اجْلِها مَكانى [ نقيصة ] به معناى عيب و گناه و يا هر عملى كه در مسير كمال نقص ايجاد كند ، وقتى كه در يك موجودى نقص پيدا شود از جايگاهش سقوط مىكند ، چون نمىتواند خودش را نگهدارد ، انسان از پيچيده‌ترين مخلوقاتست كه در روى زمين و آسمان‌ها ، جهان غيب و معنا ، و ملكوت و عرش الهى ، بگشت زنى مىپردازد ، و اين لازمه دستگاه روحانى اوست حالا اگر در اين دستگاه نقصى ، به وسيله گناهى پيدا شود جايگاه او ناشناخته و مجهول مىگردد و لذا حضرت ضمن دعا ، زنگ خطر را به صدا در مىآورد ، تا انسان‌هاى بيدار و آگاه متوجه چنين خطر جدى باشند تا روزى گرفتارش نشوند . هفدهم : واجعل قَلبى واثِقاً بِما عِنْدَكَ وَ هَمّى مُسْتَفْزَغاً لِما هُوَ لَكَ دلم را به آنچه در پيش توست مطمئن ساز ، و همت مرا در مورد هر آنچه به خودت مخصوص باشد ، قرار بده . و اگر دلها به عالم معنا و پاداش‌هاى اعمال نيك و كارهاى خداپسند اطمينان حاصل نكنند حركت براى انسان‌ها در مسير حق خيلى مطلوب و لذيذ نخواهد بود ، زيرا قلب در اثر باورش نيرو و انرژى لازم را در جهت درك حقايق معنوى ، توليد مىكند و به دلگرمىها ميافزايد ، و راه رسيدن به اين موضوع ، طهارت و پاكسازى قلب است كه در قرآن با [ يزكيهم ] بيان شده است و به عبارت روشن ، مقيد شدن به اوامر و نواهى الهى ، دل را زنده مىكند كه به درك و يقين از جهان غيب نائل مىگردد .

--> ( 1 ) . كافى ، ج 1 ، ص 101 .