4 - به ريسمان آنها كه متصل به خداى متعالست چنگ زنندگانند . 5 - به ولايت آنها تمسك نموده و با تمام وجودشان به ولايت متصلند . 6 - به امامت آنها اقتداء كننده . 7 - به دستوراتشان تسليم شونده . 8 - در انجام اطاعتشان نهايت زحمت را متحمل هستند . 9 - به روز فرجشان انتظار مىكشند . 10 - چشمانشان را به سوى آنها دوخته‌اند . اين‌ها از ويژگىهاى پيروان امامان معصوم عليهم السلام است چه اگر همه موارد دهگانه را با دقت بررسى كنيم ، معناى امام و حقيقت ولايتشان ، از وجود آنان درخشش مىكند ، و لذا حضرت به آنها تقاضاى رحمت از خدا مىكند ، صلوات مبارك‌و پاكيزه كننده‌و رشد دهنده را بر آنان مرحمت فرما ، [ الغادِياتِ الرّائِحاتِ ] در هر صبحگاهان و شبانگاهان . ششم اتَيْتُكَ مِنَ الابْوابِ الّتى امَرْتَ انْ تُؤتى مِنْها . . . س : از كدام در بايد وارد شويم ؟ حضرت در فرازهائى از اين دعا به مسئله امامت و اهميت آن در پيشگاه الهى مىپردازد و با عبارت‌هاى بسيار ظريف از اين مسئله سخن مىگويد . . . وَ ارْشَدْتَهُ لِمُوالاةِ اولِيائِكَ و مُعاداةِ اعْدائِكَ . . . خدايا مرا به علاقمندى و تولى دوستانت و تبرى از دشمنانت رهنمون گشتى ، كلمه [ ارْشَدْتَهُ ] اگر به معناى راهنمائى و ارشاد اصطلاحى باشد شامل تمام بندگان مىشود و امتيازى را در بر نخواهد داشت ولى حضرت مىگويد : اين بنده ات را خودت مُرشد شدى و به اين مرحله از رشد رساندى كه توانست شايستگى ، تولى و تبرى را در خود پيدا كند . از اين جمله نورانى به طور روشن ثابت مىگردد كه يافتن محبت اهل بيت عليهم السلام و اظهار آن با [ تَولى و تبرّى ] از علائم عنايت‌هاى پروردگار متعالست كه به هر كس