و معاد و نبوت و امامت اهل‌بيت عليه السلام معتقد باشد مشمول شفاعت مىگردد يعنى كمبودهايش جبران مىشود ولى اگر همه اصول و يا به بعضى از آنها ، عقيده نداشته باشد هرگز از اين قانون بهره‌مند نخواهد شد . به عنوان مثال : حضرت زهرا عليها السلام در يك مقام بسيار بزرگ واقع است كه رسالت را با ولايت و امامت متصل ساخته و شفاعت ايشان از حقايق قطعى است . ليكن بر كسانىكه بعد از رسالت ولايت را معتقد باشند ، جالب اين است كه در زيارت امام حسن عسكرى عليه السلام به يك نكته بسيار مهم و ارزنده‌اى برخورد مىكنيم كه بايد در قلب و خانه‌هاى شيعيان با آب طلا نوشته شود و آن اين است . . . : « اتَوسَّلُ اليكَ بِفاطِمَةِ . . . المُشَفَّعَةِ في شيعَةِ اوْلادها الطَّيِبينَ » ؛ « خدايا به حضرت فاطمه به سويت توسل مىكنم آن حضرتى كه شفاعت كننده در مورد شيعيان فرزندان پاكيزه‌اش مىباشد » . بنابراين در تحقق شفاعت ، عقيده داشتن به ولايت اميرالمؤمنين على و يازده امام معصوم عليهم السلام يك امر واجب و ضرورى است . مثال روشن : هواپيماى بزرگى را در نظر بگيريد ، كه به تمام امكانات لازم ، مُجَهَّز است و براى رساندن مسافران به مقصد پرواز كرده و بعد از ساعت‌ها پرواز ، خلبان مريض شد و در محلى توقف كرد و بر همه مسافران گفت ، عمرم در حال تمام شدن است و شما با كمك خلبانى كه خودم تربيت كرده‌ام و مانند خودم در تمام زمينه‌ها مىباشد سفر را ، ادامه دهيد ، ولى در ميان آنها درگيرى آغاز شد ، تعداد بسيار كمى حرف او را پذيرفته و وارد هواپيما شدند ، و بقيّه با پاى پياده و بدون آگاهى از راه و مسير ، و مقصد ، در دشت و بيابان‌هاى كويرى به راه ، افتادند . آيا ممكن است اين‌ها مقصد را با همه خستگى و زحمت ، بيابند ! ؟