محترم نشمارد ، ما به چه دليل به آنان ، احترام كرده ، و صله رَحِم ، كنيم ! ؟ وجود مقدس پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله اين موضوع را به روشنى در عمل تفسير نمودند كه امام سجاد عليه السلام در اين زمينه مىفرمايد : « وَ والى فيكَ الأبعَدين وَ عادى فيكَ الأَقْرَبين . . . » . يعنى « ملاك روابط ايشان ، با خويشاوندان و ساير مردم ، خداى متعال بود » . و اگر در ميان خانواده و خويشاوندان ، افراد ، آلوده‌اى باشند كه با صِله رَحِم و ايجاد ارتباطهاى دقيق و منطقى ، مىتوان ، به اصلاحشان كمك نمود ، در اين گونه موارد ، قضيه فرق مىكند ، چون اگر ارتباط به نيت خدا ، و براى توجه دادن آنها بدين و دستوراتش باشد در اين صورت هدف مقدس مىشود ، و لذا شامل توصيه‌هاى دينى مىگردد ولى اگر صله رحم‌ها در اين جهت نباشد ، بى ترديد زمينه قطع ارتباط فراهم مىشود . هشتم . . . وَ عَرِّفه . . . من حُسنِ الشفاعة . . . شفاعت : يعنى وسيله قرار دادن ، يك چيز و يا شخص معتبر ، براى بر طرف كردن كمبودها و نقص‌ها ، مانند قرآن مجيد ، رسول خدا صلى الله عليه و آله امامان معصوم ، حضرت فاطمه زهرا عليها السلام و . . . مىباشد . دراين صورت معلوم مىشود كه مسئله شفاعت همان ميانجيگرى است كه دربارهء گناهان در ميان بندگان با خدا صورت مىگيرد ، ولى بايد قبول كرد كه شفاعت يك وسيلهء توجيه كننده گناه نيست كه انسان‌ها با آگاهى كامل بهر گناه و جنايتى ، مرتكب شده و سپس آن را ، با شفاعت بر طرف نمايند بلكه براى رفع كاستىها و كمبودهاست ، مثلًا : كسى نمازها را با حضور قلب نخوانده ، يا خدا را مىشناخت و بوحدانيتش معتقد بود ولى حق بندگيش را خوب اداء نكرده ، يا به ائمه هدى عليهم السلام عقيده كامل دارد كه آنها حجت خدا و قيّم قرآن هستند ولى پيروى و تبعيّت كامل نداشته ، به هر حال مورد شفاعت بعد از تحقق اصول دين است كه اگر كسى به خدا