دعاى 37 ( وَ كانَ مِنْ دُعائِهِ عَلَيْهِ السَّلامُ إِذَا اعْتَرَفَ بِالتَّقْصِيرِ عَنْ تَأْدِيَةِ الشُّكْرِ ) دعاى آن حضرت عليه السلام ، وقتى كه به كوتاهى خود ، از اداى شكر الهى ، اعتراف مىنمود : 1 - اللَّهُمَّ إِنَّ أَحَداً لا يَبْلُغُ 1 مِنْ شُكْرِكَ غايَةً 2 إِلّا حَصَلَ 3 عَلَيْهِ مِنْ إِحْسانِكَ ما يُلْزِمُهُ 4 شُكْراً ، وَ لا يَبْلُغُ مَبْلَغاً 5 مِنْ طاعَتِكَ وَ إِنِ اجْتَهَدَ 6 إِلّا كانَ مُقَصِّراً 7 دُونَ 8 اسْتِحْقاقِكَ 9 بِفَضْلِكَ ، فَأَشْكَرُ 10 عِبادِكَ عاجِزٌ عَنْ شُكْرِكَ وَ أَعْبَدُهُمْ 11 مُقَصِّرٌ عَنْ طاعَتِكَ . لغت : 1 - نمىرسد ، 2 - پايانى ، 3 - بدست آورد ، 4 - او را وادار مىسازد ، 5 - به جاى رسيدنى ، 6 - زحمت بكشد ، 7 - نارسا ، ناتوان ، 8 - پيش ، 9 - سزاواريت ، 10 - پس شكرگزارترين ، 11 - عابدترين آنها . معنا : خداوندا ، هيچ كس نمىتواند در شكر گزاريت به مرحله نهائى آن برسد ، مگر اينكه از احسان و مهربانيت به طور دائمى برايش توفيق حاصل مىشود كه او را در هر لحظه به شكرگزارى و قدردانى جديدى وادار مىسازد و كسى در اطاعت و بندگيت اگر چه خيلى تلاش و زحمت هم بكشد نمىتواند اطاعتى را كه شايسته تو باشد انجام دهد ، [ چون عمل و اطاعت مخلوق نمىتواند پاسخگوى خالق متعال باشد ] ، بنابراين شكرگزارترين بندگانت از به جا آوردن شكرت ناتوان ، و عابدترين آنها از انجام اطاعت كامل تو عاجز هستند .