دعاى 35 ( وَ كانَ مِنْ دُعائِهِ عَلَيْهِ السَّلامُ فِي الرِّضا إِذا نَظَرَ إِلَى أَصْحابِ الدُّنْيا ) دعاى آن حضرت عليه السلام در حال رضا و خشنودى به وضع خود ، وقتى كه به ثروتمندان نگاه مىكرد : 1 - الْحَمْدُ لِلَّهِ رِضىً 1 بِحُكْمِ اللَّهِ 2 ، شَهِدْتُ 3 أَنَّ اللَّهَ قَسَمَ 4 مَعايِشَ 5 عِبادِهِ بِالْعَدْلِ 6 ، وَ أَخَذَ 7 عَلى جَمِيعِ خَلْقِهِ بِالْفَضْلِ 8 . اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ لا تَفْتِنِّي 9 بِما أَعْطَيْتَهُمْ 10 ، وَ لا تَفْتِنْهُمْ 11 بِما مَنَعْتَنِي 12 فَأَحْسُدَ 13 خَلْقَكَ ، وَ أَغْمَطَ 14 حُكْمَكَ 15 . لغت : 1 - خشنود ، 2 - به دستور خدا ، 3 - ايمان دارم ، دانستم ، 4 - تقسيم نمود ، 5 - امكانات لازم زندگى ، 6 - به وسيله عدالت ، 7 - رفتار كرد ، 8 - به بزرگوارى ، 9 - امتحانم مكن ، 10 - به آنها بخشيده‌اى ، 11 - و آنها را امتحانشان مكن ، 12 - از چيزهائى كه به من نداده‌اى ، 13 - پس حسادت كنم ، 14 - كوچك شمارم ، 15 - مقدرات وفرمانت . معنا : سپاس مخصوص خداست ، خشنودم به حكم وفرمانش ، ايمان دارم به اينكه خداوند امكانات لازم زندگى بندگانش را با عدالت تقسيم نموده و به هر كسى به مقدار خير و صلاحش مىدهد و با تمام آفريدهايش با بزرگى و احسان رفتار مىكند . خداوندا بر محمد و آلش رحمت فرست و مرا با چيزهائى كه به آنان