دعاى 34 ( وَ كانَ مِنْ دُعائِهِ عَلَيْهِ السَّلامُ إِذَا ابْتُلِيَ أَوْ رَأى مُبْتَلًى بِفَضِيحَةٍ بِذَنْبٍ ) دعاى آن حضرت عليه السلام هنگامى كه گرفتار مىشد يا كسى را به رسوائى گناه گرفتار مىديد : 1 - اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلى سِتْرِكَ 1 بَعْدَ عِلْمِكَ ، وَ مُعافاتِكَ 2 بَعْدَ خُبْرِكَ 3 ، فَكُلُّنا 4 قَدِ اقْتَرَفَ 5 الْعائِبَةَ 6 فَلَمْ تَشْهَرْهُ 7 ، وَ ارْتَكَبَ الْفاحِشَةَ 8 فَلَمْ تَفْضَحْهُ 9 ، وَ تَسَتَّرَ 10 بِالْمَساوِئِ 11 فَلَمْ تَدْلُلْ 12 عَلَيْهِ . لغت : 1 - پوشاندنت ، 2 - گذشتهايت ، 3 - دانستنت ، 4 - هر كدام از ما ، 5 - انجام داد ، 6 - زشتىها ، 7 - به بدنامى آشكارش نساختى ، 8 - گناه بزرگ ، 9 - او را رسوا ننمودى ، 10 - پنهان شد ، 11 - بدىها ، عيب‌ها ، 12 - راه ندادى . معنا : خداوندا ، شكر و سپاس مخصوص توست ، به خاطر پوشاندن معايب و لغزشهائى كه از همه آنها آگاهى دارى ، مىدانى و پرده مىپوشى ، و به گذشتهايت بعد از اينكه همه را مىدانستى ، پس هر كدام از ما خود را به زشتىها آلوده كرده و آنها را انجام داديم ، ولى تو او را به بدنامى آشكار نساختى ، و به گناهان بزرگ و كارهاى ناشايست مرتكب شد ، ليكن رسوايش ننمودى ، و تمام بدىها را در پنهانى مرتكب شد ولى تو كسى را براى آگاه شدن از آنها راه ندادى ، [ در حديث است كه