هستند و ممكن نيست شك و يقين در مورد خدا و يا هر چيز ديگرى ، در كنار هم باشند پس عامل ترس و نگرانى و حيرانى و سرگردانى ، مصمم نبودن ، به هر سمت و سو رفتن و . . . شك است و آرامش و موفقيت و اعتماد به نفس و روبه رشد و كمال حركت نمودن ، همه حوادث را اعم از تلخ و شيرين ، به خوبى تحليل كردن عاملش يقين است ، و اين هم مراتبى دارد : 1 - علم اليقين ، 2 - حق اليقين ، 3 - عين اليقين . اولى با برهان و دليل به دست مىآيد ولى دوم و سوم با تهذيب و مجاهدت با نفس و كشف و شهود ، به ويژه با عنايات امامان معصوم عليهم السلام ، به دست مىآيد . و اگر معرفت به خدا در انسان ناتوان باشد و اين معنا را درك نكند ، كه پروردگارش از او بهتر مىداند در اين صورت نمىتواند هرچه خدا برايش برگزيده و صلاح ديده است آنها را بپذيرد و همين كمبود معرفت موجب مىشود مقام و منزلت الهى را كوچك بشمارد ، و به خشنودى او راضى نباشد و به كارهائى كه عاقبت خوبى ندارند تلاش كند . سوم : جايگاه درك ما را به خودت متصل كن در اغلب موارد عوامل زيادى دست به دست هم مىدهند و انسان را از علاقمندى به خواسته‌هاى خدا محروم مىكنند و تكاليف را برايش سخت و دشوار نشان مىدهند ، و اين از نشانه‌هاى فشار نفس است . ولى اگر زمينه يقين را در خودمان زنده كنيم كه تمام خواسته‌هاى الهى به خير و صلاح انسانهاست و هميشه از خدا بخواهيم خواسته‌هايش را برما دوست داشتنى و تكاليفش را سهل و آسان سازد و تسليم شدن و گردن نهادن را در مورد موجبات خشنوديش بر دلمان بيافكند تا جائى كه هرگز در اين فكر نباشم كه آنچه خدا مقدم داشته به تأخير بيافتد و تأخير افتاده‌ها جلوتر بيايد تا اينكه به موارد محبوب خدا ناراحت نشويم .