همين تخلف ، گناهكار هرگز بوى موفقيت را استشمام نخواهد كرد زيرا در تعريف موفقيت گفته شده است انسان موفق كسى است كه اراده و اعمالش مطابق با اراده خدا باشد و هرچه از وى خواسته همان را عمل كند و از همين تسليم آگاهانه در برابر اراده الهى از طريق پيروى از حجّت خدا ، زمينه كامل محبوبيت او را در پيشگاه پروردگار مهربان مهيا مىسازد و خاصيت آن ، در روح و روانش ايجاد مىگردد ، و علت اصلى نداشتن محبت به خدا ، عدم شناخت خود و خدا ، آگاه نبودن از مهر و محبت‌هاى الهى ، مقيّد نبودن به اوامر و نواهى دينى ، و مرتكب شدن به اعمال بد و گناهانست كه حضرت مىگويد : [ او ازالَ عَن مُحَبَّتِكَ . . . ] و هرچه مرا از محبتت دور مىسازد مانند ، چيزهائى كه به صورت گناه بدل مىافتد ، يا نگاههايى كه واقع مىشوند ، يا حرفهائى كه بر زبان جارى مىشود و اين جمله را مىتوان اين گونه هم معنا كرد كه چنين اعمالى مانع رسيدن محبت‌هايت به من مىگردد . پنجم : آيا با توبه كردن آثار و پيامدهاى گناهان هم محو مىشود ؟ حضرت براى بيدار شدن انسان‌ها از نتيجه اعمال زشت و گناهانشان مىگويد ، خدايا ، پيامدهاى گناهانم كه به ياد دارم يا فراموششان كرده‌ام همه براى تو معلوم است و هيچ چيز از علم و آگاهيت پنهان نيست ، حالا كه من توفيق بازگشت و توبه را يافتم يقين دارم كه گناهانم را مورد عفو و گذشت خود قرار مىدهى ولى آثار و تبعاتشان چه مىشود آيا آنها هم مانند گناهانم نابود مىگردند و يا اينكه در جاى خود باقى هستند ! ؟ از بيانات حضرت روشن مىشود كه آثار گناهان اگرچه سرجاى خود هستند ولى با استغاثه‌هاى زياد به درگاه الهى ، آنها هم ، از بين مىرود ، چون مىگويد : وَاحْطُطْ عَنِّى وِزْرَها و خَفِّفْ عَنِّى ثِقْلَها . . . سنگينى بار گناهان را از دوشم بردار يا آنها را بريز ، و مرا از فشار دردناكش راحت كن .