كه خواستن بى چيز ، از محتاجى مثل خودش ، نشان سبكى افكار و انديشه او ، و گمراهى عقلش مىباشد [ زيرا اگر عاقل و انديشمند بود از خداوند كه هم به او نزديك‌تر و هم بى نياز محض است خواسته‌هايش را مىطلبيد ] . 2 - فَكَمْ 1 قَدْ رَأَيْتُ 2 يا إِلهِي مِنْ أُناسٍ 3 طَلَبُوا الْعِزَّ 4 بِغَيْرِكَ فَذَلُّوا 5 ، وَ رَامُوا 6 الثَّرْوَةَ مِنْ سِواكَ 7 فافْتَقَرُوا 8 ، وَ حاوَلُوا 9 الِارْتِفاعَ 10 فاتَّضَعُوا 11 ، فَصَحَّ 12 بِمُعايَنَةِ 13 أَمْثالِهِمْ 14 ، حازِمٌ 15 وَفَّقَهُ 16 اعْتِبارُهُ 17 ، وَ أَرْشَدَهُ 18 إِلى طَرِيقِ صَوابِهِ 19 اخْتِيارُهُ 20 . لغت : 1 - پس چقدر ، 2 - ديدم ، 3 - مردمان ، 4 - عزت ، شكست‌ناپذيرى ، 5 - پس همه خوار و ذليل گشتند ، 6 - مىخواستند ، 7 - غير تو ، 8 - همه محتاج شدند ، 9 - قصد نمودند ، 10 - بلندى ، جاه ، مقام ، 11 - پست گرديدند ، 12 - پس درست و بجاست ، 13 - با مشاهده و ديدن ، 14 - مانند آنها ، 15 - دور انديش ، هوشيار ، 16 - او را موفق ساخته ، 17 - عبرت‌گيريش ، 18 - هدايتش كرد ، 19 - درست ، مستقيم ، 20 - برگزيدنش . معنا : پس اى خداى من ، چقدر از اين مردمان را ديدم كه عزت و شكست ناپذيرى را از غير تو مىخواستند ، همگى ذليل و خوار گشتند ، و عده‌اى دنبال ثروت و مال بودند و از غير تو انتظارش را مىكشيدند همه محتاج شدند ، و گروهى بلندى جاه و مقام ، و محبوبيت اجتماعى را مدنظر داشتند و خيال مىكردند با غير خدا مىتوان به اين آرزوها رسيد ، همگى پست و بى اعتبار گرديدند . پس چقدر صحيح و بجاست كه فرد دورانديش و هوشيار از مشاهدهء اين حوادث و جريانات كه در گذشته اتفاق افتاده ، و يا در عصر خويش واقع مىشوند ، عبرت گير و پندپذير باشد و همين كار موجب موفقيت او مىگردد و او را به راه درست و مستقيم ، و برگزيدن پند و اندرزهاى تاريخ ، هدايتش مىكند .