بى اعتنائى به دستورات الهى در گروه شياطين قرار گرفته و در جبهه مخالف واقع شده‌اند و نبايد در دل مؤمنين بر چنين افرادى محبت و علاقمندى ايجاد گردد . وَ هَبْ لِىَ الأُنْسَ بِكَ وَ باوليائِكَ وَ اهْلِ طاعَتِكَ ، و از درگاهت مىخواهم كه آرام گرفتن و مأنوس شدنم را با خودت و دوستانت و اطاعت كنندگانت قرار بده و توفيق اين گونه زيستن را بر من ببخش . آرام گرفتن و مأنوس شدن با خدا ، خاصيت كامل محبت را نشان مىدهد اگر علاقه‌ها و محبت‌ها كاملتر شود قلب انسان به خدا و اولياءاش روى مىآورد مانند تشنه‌اى كه به چشمه آب خنك رسيده است . پس عشق و محبت در اختيار عاشق نيست بلكه محبوب و يا معشوق است كه او را عاشق خويش مىسازد و اين از حقايق غير قابل انكار است كه پديده عشق و محبت در هيچ موردى ، به دست محِبّ و عاشق نيست وقتى كه محبت و عشق كسى را در دل احساس مىكنى آيا ممكن است ادعا كنى كه آن را خودت ايجاد كرده‌اى ! ؟ بى ترديد چنين نيست بلكه هديه بسيار گرانقدر معشوق و محبوب به عاشق خويش است كه عشق و محبت خودش را از راه‌هاى نامرئى بدل او ارسال مىكند در اين زمينه به كتاب هماى عشق مراجعه شود . « 1 » در آخرين جمله‌ها حضرت مىگويد : . . . بَل اجْعَل سُكُونَ قَلْبى و أُنْسَ نَفسى و استِغْنائى و كِفايَتى بِك و بِخِيارِ خَلْقِكَ . . . اول دعا آمده ، خدايا ، افراد فاجر و كافر بر من منّتى نداشته باشند و به آنها محتاج نشوم بلكه آرامش دلم و راحت جانم ، و بى نيازيم را به عهده خودت و بهترين آفريدگانت قرار بده . در اين جمله كلمه سُكون با قلب و انس با نفس آمده آيا در ميان آنها تفاوتى هست يا نه ؟

--> ( 1 ) . از خود مؤلف منتشر شده است .