دوم وَ اكْبِتْهُ بِدُؤُوبِنا فى مُحَبَّتِكَ . . . [ دُؤُوبنا ] يعنى توفيقى به ما مرحمت فرما كه با افزودن به تلاش در جهت رسيدن به عشق و محبت خودت او را ذليلش كنى . هر مقدار انسانها در كارهاى محبوب خدا پيش مىروند او را از خود دور مىسازند ، حالا براى رسيدن به اين آرزوى مقدس ، با چنين دشمنى كه از زمين و آسمان ، درون و بيرون ، راست و چپ ، خير و شر و . . . ما را هدف قرار مىدهد و تمام زيبائىهاى انسانى را از دستمان مىگيرد چه كار بايد كرد ؟ حضرت در اين دعا مىگويد : اگر فضاى دل را ، بتوانيم سالم نگهداريم اين تنها سنگريست كه مىتواند همه توطئه‌هايش را خُنثى كند ، به چند دليل : 1 - قلب انسان خانه خداست اگر خوب ميزبانى كنيم ميهمان همه امكاناتش را به ما مىرساند . 2 - قلب جايگاه عشق و محبت است ، اگر به كسى و يا به چيزى مبغوض باشد از او فاصله مىگيرد . 3 - جايگاه معرفت و آگاهى و گرفتن الهامات الهى قلب است ، اگر در مدار ايمان باشد ، مسلّح مىشود . 4 - محيط انديشيدن و تصميم گرفتن و دستور اجرايش را صادر نمودن به قلب مربوط است . 5 - قلب به تمام توطئه‌ها وشيطنت‌هاى او مىتواند آگاه‌شود ، اگر به خدا متصل باشد . نتيجه : اگر دل را براى ميزبانى خدا ، پاك نگهداريم ، زمينه تلاش‌مان براى رسيدن به محبوب خدا بيشتر مىگردد و هر مقدار در اين مسير فعال شويم شيطان را ذليل كرده‌ايم ، چون امدادهاى الهى از طريق قلب دريافت مىشود ، به شرط اينكه سالم باشد وقتى كه شيطان چيزى را براى ما آراسته كند ، خداوند ، باطل بودنش را بدلمان الهام مىكند و اگر واقعاً به اين آگاهى و شناخت برسيم بىترديد دست نگه مىداريم ، [ و اذا عَرَّفْتَناهُ فَقِناهُ ] هنگامى كه باطل آراسته شده‌اش را به ما شناساندى ، پس از آلوده