عَنْكَ بِأَحَدٍ دُونَكَ 4 ، إِلهِي فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ لا تُعْرِضْ 5 عَنِّي وَ قَدْ أَقْبَلْتُ 6 عَلَيْكَ ، وَ لا تَحْرِمْنِي 7 وَ قَدْ رَغِبْتُ إِلَيْكَ ، وَ لا تَجْبَهْنِي 8 بِالرَّدِّ وَ قَدِ انْتَصَبْتُ 9 بَيْنَ يَدَيْكَ . لغت : 1 - نوميد مكن ، 2 - پيدا نمىكند ، 3 - تنهايش مگذار ، 4 - غير از تو ، 5 - روى بر مگردان ، 6 - به سويت روى آورده‌ام ، 7 - محرومم نكن ، 8 - دست رد بر پيشانيم مزن ، 9 - ايستاده‌ام . معنا : اى خداى من ، كسى كه جز تو عطا و بخشش كننده‌اى را پيدا نمىكند نوميدش مكن ، و انكه جز تو ، به كسى غير از خودت دست نياز باز نمىكند هرگز بدون يارى مگذار ، اى خداى من ، پس بر محمد و آلش درود و رحمت فرست ، و اكنون كه به تو روى آورده‌ام هرگز از من روى بر مگردان ، و از عناياتت محرومم مكن ، چون با دل اميدوار آمده‌ام ، و دست ردّ بر پيشانيم مزن ، در حالى كه با تسليم و سرافكندگى در برابرت ايستاده‌ام . 5 - أَنْتَ الَّذِي وَصَفْتَ نَفْسَكَ بِالرَّحْمَةِ ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ ارْحَمْنِي ، وَ أَنْتَ الَّذِي سَمَّيْتَ نَفْسَكَ بِالْعَفْوِ فَاعْفُ عَنِّي قَدْ تَرى يا إِلهِي ، فَيْضَ 1 دَمْعِي 2 مِنْ خِيفَتِكَ ، وَ وَجِيبَ 3 قَلْبِي مِنْ خَشْيَتِكَ ، وَانْتِقاضَ 4 جَوارِحِي مِنْ هَيْبَتِكَ 5 ، كُلُّ ذلِكَ حَياءٌ 6 مِنْكَ لِسُوءِ عَمَلِي وَ لِذاكَ خَمَدَ 7 صَوْتِي عَنِ الْجَأْرِ 8 إِلَيْكَ وَ كَلَّ 9 لِسانِي عَنْ مُناجاتِكَ . لغت : 1 - ريزش ، جارى شدن ، 2 - اشك چشمم ، 3 - نگرانى ، طپش ، 4 - لرزيدن ، 5 - از بزرگى تو ، 6 - شرمندگى ، 7 - بند آمده ، بسته شده ، 8 - بلند كردن صدا ، 9 - كُند شده ، گرفته . معنا : توئى كه خود را به رحمت و گذشت معرفى كرده‌اى ، پس بر محمد و آلش رحمت فرست ، و به من رحم كن ، و توئى كه خود را خطا بخش و آمرزنده ناميده‌اى پس مرا ببخش ، اى خداى من ، زيرا كه ريزش اشكم را از شدت خوف و ترست ،