1 - انسان نمىتواند با بيشتر نمودن اعمال عبادى ، رضايت خدا را به دست آورد به خاطر اينكه در اين جا كميّت ملاك نيست بلكه كيفيت و چگونگى عمل مطلوب است كه در قرآن آمده : « لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا » خداوند مرگ و زندگى را آفريد تا شما را بيازمايد در اينكه كداميك بهترين عمل را انجام مىدهيد ، يعنى اخلاص و خدا پسند بودن مد نظر است . 2 - معتقد شدن به ولايت و امامت حضرت على و حضرت فاطمه و يازده امام معصوم از فرزندانشان عليهم السلام ، از بزرگترين نشانه‌هاى خوشنودى خداست كه در آيات و احاديث به آن تصريح شده است ، چون اطاعت و تسليم شدن به خواست الهى را در بردارد ، كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به حضرت فاطمه عليها السلام فرمود : خداوند به خشم تو خشمناك و به خوشنوديت خوشنود مىگردد ، و اين از مقامات بسيار بلند حضرت زهراست و تنها ملاك خوشنودى خداوند از بندگانش تَولى اميرالمؤمنين عليه السلام و تبرّى از دشمنانش مىباشد . « 1 » 3 - عمل كوچكى مانند سلام گفتن ، احترام به ديگرى و يا يك ليوان آب دادن ، و . . . اگر به خاطر خدا باشد مقبول و مرضى او خواهد شد . 4 - خداوند احتياج به عمل بندگانش ندارد تا كسى خيال كند چه اگر زيادتر شود او را محبوب خدا مىسازد بلكه اگر كارى بر طبق خواسته او اگرچه كوچك هم باشد انجام داده شود ، بدون شك محبوب خدا مىگردد .

--> ( 1 ) . به كتاب هماى عشق از خود مؤلف مراجعه شود .