ذاكر در حال ذكر در اختيار كامل مذكور است و از همين مطلب معناى كلام نورانى حضرت سجاد عليه السلام هويدا مىشود كه مىگويد اى خدائى كه ياد و ذكر تو ، بذاكرين شرافت است ، چون پروردگار بى همتائى با او ايجاد ارتباط نموده است اين خيلى با ارزش است كه خداوند با آن قدرت و جلال و عظمتش ، با مخلوق ضعيف و ناتوان خود وارد صحبت شود . و به خاطر همين ارزش ذكر ، حضرت مىگويد : . . . وَاشْغَلْ قُلُوبَنا بِذِكْرِكَ عَن كُلِّ ذِكْرٍ ، خدايا دلهايمان را از هر ذكرى به ذكر و ياد خودت مشغول ساز ، چون تنها ياد توست كه آرامش‌هاى روح و روان را ، با خود دارد . « 1 » دوم : گناه و خطاء در مقابل جهالت انسان يك مسئله طبيعى است كه با توبه كردن جبران مىشود ولى تكرار آن و دوباره در مسير گناه بودن ، با عقل و خرد سازگار نيست و تمام كيفرها و مذمّت‌ها به بخش دوم باز مىگردد ، با اينكه خداى مهربان ، هيچ زمانى درِ توبه را به روى كسى نمىبندد ولى انصاف اين است كه بندگان از اين همه مهربانى و گذشت ، سوء استفاده نكرده ، و به تكرار گناه روى نيآورند .

--> ( 1 ) . در اين زمينه به كتاب ( هماى عشق در خلوت دل ) كه از خود مؤلف است مراجعه كنيد .