2 - يا غَنِيَّ الْأَغْنِياءِ ، ها 1 ، نَحْنُ عِبادُكَ بَيْنَ يَدَيْكَ وَ أَنا أَفْقَرُ الْفُقَراءِ إِلَيْكَ فَاجْبُرْ 2 فاقَتَنا 3 ، بِوُسْعِكَ 4 وَ لا تَقْطَعْ رَجاءَنا بِمَنْعِكَ 5 فَتَكُونَ قَدْ أَشْقَيْتَ مَنِ اسْتَسْعَدَ 6 بِكَ وَ حَرَمْتَ مَنِ اسْتَرْفَدَ 7 فَضْلَكَ ، فَإِلى مَنْ حِينَئِذٍ 8 مُنْقَلَبُنا 9 عَنْكَ وَ إِلى أَيْنَ 10 مَذْهَبُنا 11 عَنْ بابِكَ سُبْحانَكَ نَحْنُ الْمُضْطَرُّونَ 12 الَّذِينَ أَوْجَبْتَ إِجابَتَهُمْ ، وَ أَهْلُ السُّوءِ 13 الَّذِينَ وَعَدْتَ الْكَشْفَ عَنْهُمْ . لغت : 1 - حرف تنبيه است ، 2 - تأمين كن ، 3 - احتياجات ما را ، 4 - توانائى خويش ، 5 - محروم كردنت ، 6 - آرزوى نيك بختى كند ، 7 - هديه و جايزه خواستن ، 8 - در اين حال ، 9 - برگشتن ما ، 10 - كجا ، 11 - مسير و رفتن ما ، 12 - درماندگان ، 13 - بد حال و گرفتار . نكته : [ ها ] در ادبيات حرف تنبيه است كه مىخواهد به كسى موضوعى را روشن سازد ، ولى در اين جا چون مخاطب خداست ، و او بر همه چيز آگاه است مقصود از [ ها ] اقرار و اعتراف بر خويشتن است . معنا : اى بىنيازترين بىنيازان ، اينك ما بندگان توايم كه در برابرت قرار گرفتيم ، و من فقيرترين نيازمندان به سوى تو مىباشم ، پس احتياجات ما را با قدرت و توانائيهاى بىپايانت جبران كن ، و با محروم كردنت رشته اميدمان را از خودت قطع مفرما ، چون در اين صورت آنكه مىخواسته با اميدواريت نيكبخت و سعادتمند گردد ، بدبخت نموده‌اى ، و كسى كه هر لحظه بخاطر فضل و بزرگواريت در انتظار هديه و نيكى و مهربانيهايت نشسته محرومش ساخته‌اى . پس در اين حال ، به سوى چه كسى از تو رويگردان شويم ، و به جز از درگاهت به كجا رويم ؟ پاك و منزه از هر نسبت ناروائى ، ما آن درماندگانيم كه اجابت دعا و خواستهايشان را برخودت واجب كرده‌اى و آن رنجديدگان و افراد بد حاليم كه خودت وعده نجات و رفع گرفتاريشان را داده‌اى . اشاره به آيه : « أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضطَرَّ إِذا دَعاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ » است .