سؤال : روح و روان اگر در اطاعت خدا نباشد چه آثارى از خود در وجود انسان نشان مىدهد ؟ جواب : حضرت به بخش مهمى از آنها اشاره مىكند : خلق و خوئى كه هر انسانى را به سختى و مشقت‌ها گرفتار مىكند ، طغيان آز و حرص ، تندى خشم ، دائمى شدن پيروى از هوسها و تعصب‌هاى نابجا و بىمورد ، مخالفت با حق و هدايت ، خواب آلودگى و غفلت ، در گير كردن خود با كارهاى پر درد سر و پر فشار ، باطل را بر حق ترجيح دادن و بر گناهان پافشارى و آنها را ناچيز شمردن ، اطاعت و فرمانبرى را بزرگ دانستن ، به ثروتمندان نازيدن ، نيازمندان را تحقير و خوار نمودن ، با زير دستان بد رفتارى كردن ، از كسانى كه در پيشگاه امام زمان عليه السلام محبوب هستند و به او نيكوئى كرده‌اند تشكر ننمودن . حامى ستمگران ، يارى نكردن از ستمديده و غم ديدگان ، خواستن چيزى كه شايسته آن نيست و بدون علم و آگاهى در هر موردى اظهار نظر كردن و . . . . نتيجه‌گيرى : مطالب فوق يكى بعد از ديگرى نشان دهندهء وضعيت بيمار و نامتعادل روانى انسانيست ، اگر كسى چنين رفتارها را در خود شناسائى كند و در برنامه‌هاى زندگيش از آنها استفاده نمايد بدون ترديد روان نابسامان و پريشان خود را تعريف كرده است چون اگر در روان خويش آلودگى نداشت و از پاكيزگى برخوردار مىبود ، قطعاً از اين گونه اخلاق و رفتارها بيگانه مىشد و هرگز به دنبالشان حركت نمىنمود . سوم و نعوذُ بِكَ انْ نَنْطوىَ على غِشِّ احد . . . پناه مىبريم به تو ، از اينكه خيانت به كسى را در دل داشته باشيم ، و خود پسند بوده ، و به آرزوهاى طولانى روى آوريم .