دعاى 8 ( وَ كانَ مِنْ دُعائِهِ عَلَيْهِ السَّلامُ فِي الْاسْتِعاذَةِ مِنَ الْمَكارِهِ وَ سَيِّئِ الْأَخْلاقِ وَ مَذامِّ الْأَفْعالِ ) . دعاى آن حضرت عليه السلام در پناه جُستن به پروردگار متعال از كارهاى ناپسند و بد اخلاقى و اعمال مذموم : 1 - اللَّهُمَّ إِنيِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَيَجانِ 1 الْحِرْصِ 2 وَ سَوْرَةِ 3 الْغَضَبِ وَ غَلَبَةِ الْحَسَدِ وَ ضَعْفِ الصَّبْرِ وَ قِلَّةِ الْقَناعَةِ ، وَ شَكاسَةِ 4 الْخُلُقِ وَ إِلْحاحِ 5 الشَّهْوَةِ وَ مَلَكَةِ 6 الْحَمِيَّةِ 7 . لغت : 1 - برانگيخته شدن ، 2 - شدت ميل آز ، 3 - شعله ور شدن ، 4 - بد و نادرست ، 5 - زياده‌روى ، 6 - غلبه ، قدرت ، 7 - تعصب ، طرفدارى . معنا : خدايا ، به تو پناه مىبرم ، از طغيان ميل و طمع در كارهاى دنيوى و مادّى ، و از شعله ور و فوران خشم و عصبانيت در اخلاق و رفتار ، و از غالب شدن حسد در مورد ديگران ، و از ضعيف شدن صبر و نداشتن قدرت براى مهار نفس ، و كمى قناعت ، و از تندخويى و بدبودن اخلاق و رفتار ، و زياده‌روى در خواهش‌هاى نفسانى ، و پافشارى در تعصّب و طرفدارىهاى نامشروع و نامعقول از افراد مورد علاقه خود يا از عقايد و رسومات غلط .