و يا باز و بستن‌هاى خدا روى حكمت است و كسى نمىتواند بدون عنايت او گرهى را از خود و يا ديگرى باز كند و لذا به دعا كردن مأمور شده‌ايم . . . . دعا كردن چه نقشى دارد ؟ انسان در هر مقام و منزلتى هم كه باشد در برابر مشكلات و سختىها و گرفتارىها ، احساس كوچكى و ناراحتى مىكند و اين يك مطلب طبيعى است ولى به معناى تمام شدن انرژى نيست ، بلكه سيستم وجود بشر اين گونه آفريده شده است كه عواطف و احساساتش از اعمال ويژه‌اى متأثر مىگردند ، انبياء و ائمه هدى عليهم السلام هم از اين قانون مستثناء نيستند كه در مقابل توهين و جسارت ، و شماتت ، ظلم و ستم ديگران ، ناراحت مىشوند و در نيكى و محبت‌ها خوشحال مىگردند . دعا كردن انسان‌هاى پاك و شريف و محبوب خدا ، براى دريافت امدادهاى الهى ، در جهت يافتن نيروهاى تقويت كننده در ظاهر و باطن ، براى تحقق اهدافشان است ، آنها انسان‌هاى كامل و عزيزى هستند كه از خدا مىخواهند با هدايت دشمنانشان ، و يا از بين بردن آنهائى كه كمترين اميدى به هدايتشان نيست فرج خود را نصيبت غمديدگان و ستم كشيدها نمايد . و كسانى كه در اثر قطع رابطه با خدا و تخلّف و گناه به فشار و سختىها گرفتار شده‌اند ، دعاى آنان هم به معناى پذيرفتن خطاهاى خود ، و توبه كردن است تا اينكه پروردگار متعال ، با برگشتن آنها به سوى دين و عمل به دستوراتش از شدت فشارها كاسته و به تحمل و صبرشان بيافزايد ، در اين زمينه به كتاب [ نقش دعا در زندگى انسان‌ها ] كه از خود مؤلف است مراجعه كنيد .