2 . پيامبر ( ص ) حجت خداست هر اذيتى به او رسد اذيت به خدا تلقى مىشود چنانچه كفار و منافقين پيوسته با گفتار و رفتارهايشان رسول خدا ( ص ) آزار و اذيت مىدادند . 3 . آزار و اذيت گاهى به ظاهر وجود وارد مىشود مانند شكنجه دادن با زدن تازيانه و نوك نيزه و با مشت كوبيدن و . . . و گاهى به روح و جان مربوط مىشود مانند توهين و جسارت ، هتك حرمت ، افتراء و تهمت زدن ، بى حيائى ، كشتن جگر گوشه‌هاى كسى و . . . علماى اهل سنت در كتابهايشان نقل كرده‌اند كه رسول خدا ( ص ) فرمود : من آذى عَليّاً فَقَد آذانِي ، ايهَا النّاسُ مَن آذي عَليّاً بُعِثَ يومَ القِيامَهِ يهوُدِياً او نَصرانِياً . پيامبر اسلام ( ص ) فرمود : هر كس على ( ع ) را اذيت دهد مرا اذيت كرده است‌اى مردم هر كسى على ( ع ) را آزار دهد روز قيامت در آئين يهود و يا نصرانى به محشر مىآيد . « 1 » و درباره حضرت فاطمه ( س ) فرمود : فاطِمَهُ بَضْعَةُ مِنّي مَنْ آذاها فَقَد آذانِي و مَنْ آذانِي فَقَدْ آذَي الله و مَنْ آذَي الله اكَبَّهُ اللهُ فِي النّارِ فاطمه پاره تن من است هر كس او را اذيت كند در حقيقت مرا اذيت كرده است و هر كه مرا اذيت كند خدا را اذيت نموده است . هر كس خدا را اذيت دهد خداوند او را به روى صورتش داخل آتش دوزخ مىاندازد . « 2 » ( و

--> ( 1 ) - مسند ، حمد 3 ، 483 ، ذخائر العقبى ، 65 سيره حلبى 3 / 333 ، صواعق محرمه 73 ، ميزان الاعتدال 3 / 151 ينابيع الموده 251 و 257 ، 5 / 245 ( 2 ) - مسند احمد ج 52 سنن كبراى بيهقى 6 / 300 ، كنز العمال 5 / 584 تاريخ الخمينى 2 / 73 البرايه و العقابه