وظيفه تكرار مىشد ، ولى همكارى ما با وى ، سال‌ها بعد ، در قم ، شكل وسيع‌ترى به خود گرفت و حتّى دفتر كار ما و ايشان ، يكى بود و روزانه ، حداقل سه ساعت با هم كار مىكرديم و بيشتر به امر نوشتن و ترجمه مشغول بوديم و به نامه‌هاى وارده از سراسر دنيا ، پاسخ مىداديم و . . . در آن دوران ، هفته‌نامه‌اى از پاكستان به دستم مىرسيد به نام « يانگ پاكستان » - پاكستان جوان - و در آن مقالاتى بود دربارهء مسيحىگرى ، و من از استاد سعيدى خواستم كه آن مقالات را ترجمه كنيم تا چاپ شود ، چرا كه در آن دوران ، مبشران مسيحى ، همراه مستشاران غربى ، در ايران « اطراق » كرده بودند و به نشر « انجيل » و دروس مسيحىگرى در ميان نسل جوان مشغول بودند ! . . . با اشتياق و سرعت ، آن مقالات را ترجمه كرديم و آن را تحت عنوان : « غذايى فكرى براى مسيحيان » بدون ذكر نام مترجم در ده‌ها هزار نسخه از قم چاپ و در سراسر ايران ، پاكستان ، افغانستان و هند توزيع كرديم كه بىشك در خنثى كردن تبليغات مسيحىگرى پدران روحانى غربى ! . . . . تأثير بسيار داشت . البته در اين‌جا بايد يادآور شوم كه استاد سعيدى در آن ايام چند رساله دربارهء مسائل اسلامى ترجمه نمود كه بدون ذكر نام وى منتشر شد و اميدواريم كه در ضمن مجموعه آثار وى منتشر گردد . يك سفر هم با استاد سعيدى همراه هيأت علمى حسينيه ارشاد ( مركب از شهيد مطهرى ، محمد تقى شريعتى ، شاه‌چراغى ، على شريعتى ، صدر بلاغى ، سعيدى ) به حج رفتيم كه اين سفر ، در راه نشر انديشه اسلامى و ايجاد وحدت بين مسلمين و تقريب بين مذاهب