حضرت آماده‌اند . در ضمن مسافرت ، فرزدقِ شاعر كه در مدح اهل بيت اشعارى سروده بود ، در منزل « سفاح » با آن حضرت ملاقات كرد . پس از آنكه امام راجع به مردم كوفه و نظر آنها ، از فرزدق استفسار كرد ، شاعر چنين پاسخ داد كه : قلب آن مردم با شما است ، ولى شمشير به روى شما خواهند كشيد ! . امام پاسخ او را تأييد نمود و فرمود : كارها در اختيار خداست ، و هرچه خدا بخواهد همان خواهد شد و احكام الهى هميشه و در هر دقيقه نافذ است ، اگر ارادهء خدا به نفع ما باشد ، او را سپاسگزار خواهيم بود ، اگر اميدها مبدل به يأس شود ، اجر صابرين را خواهيم برد و تحمل خواهيم كرد . همراهان امام حسين عليه السلام اندكى از قادسيه گذشته بودند كه به ناگاه حربن يزيد رياحى با لشكرى مركب از هزار تن ظاهر شد و آن حضرت را تعقيب كرد و منظورش مراقبت از حضرت بود ، تا اينكه در اين منزل با عبيدالله بن‌زياد و حاكم كوفه و افراد وى روبه‌رو شد . پس از اداى نماز ظهر امام حسين عليه السلام براى اصحاب خود و همچنين لشكريان حرّ خطابه‌اى ايراد فرمود : « اگر اعمال نيك از شما صادر شود و پيرو مردان نيكوكار باشيد خدا از شما راضى خواهد بود . ما افراد خاندان پيامبر براى خلافت شايسته‌تر از ديگرانيم . آنها با ستمگرى بر شما حكومت مىكنند . اگر شما ما را دوست نداشته باشيد و حق ما را ادا نكنيد ، و اگر به وعده‌اى كه به من داده‌ايد ، وفا نكنيد ، من با كمال رغبت برخواهم گشت » . در طول مسافرت چند بار « حر » امام حسين را تهديد كرد كه اگر دست به كار جنگ شود ، قطعاً كشته خواهد شد . يك بار كه « حر » با