روزنامه و مجله كه امروز در دنياى عرب منتشر مىشود و يك ميليون نطق افتتاحيّه ، برابر است . ادبيات و مظاهر مختلف آن ، در استوارى روابط اجتماعى و وحدت بخشيدن به احساسات قومى براساس انسانيت واقعى ، تأثير فراوانى دارد ؛ هنگامى كه از من خواسته شد كه بر كتاب داستان « عنتره » مقدمه‌اى بنويسم ، به منظور نشان دادن تأثير ادبيات ، در وحدت قومى ، در مقدمه چنين نوشتم : « . . . اگر اين داستان ، يك مدرسه اخلاقى باشد ، يك مدرسه ميهنى نيز هست . هنگامى كه در عهد تاريك برده‌ها و تركها ، ارتباط اعراب گسسته شد و شمشيرهاى دشمنى و استبداد ، در مصر و سوريه و عراق و لبنان بر سر مردم فرود آمد ، داستان عنتره ، در كنار هزار و يكشب ، تنها دايره قومى و اجتماعى بود كه اعراب را گرد خود جمع مىكرد و به جان مردم گرمى مىبخشيد و در دلها خاطره‌هايى بر مىانگيخت كه بار ديگر آنها را پس از مدتها فراق به همبستگى و اتحاد فرار مىخواند . يكى از خصوصيات داستان ، اين است كه ميل به آزادى و سيادت ملى نبرد با ستم را در دلها زنده مىكند . گذشته از اينها در اين داستان ، از صفات قهرمانى كنيززاده‌اى ياد مىشود كه جامعه را دعوت مىكند كه به ارزشها و لياقتها بينديشد و فكر افتخار به حسب و نسب را - كه هنوز هم در برخى از كشورهاى عربى ريشه دارد و محور حكومت و سلطنت است از خود دور كند . اين داستان ، صفات پسنديدهء فرد و جامعه را ستايش مىكند ، تا نمونه‌هايى از شخصيّت قهرمان داستان را در جامعه بيافريند ؛ همچنان كه روح انقلاب را در ملتهاى ضعيف