باطل نموده‌ايم . از اسلام و روش على ( ع ) نيز چنين درمىيابيم كه قوميت ، به انسانيت ارتباط دارد نه به عنصر و نژاد خاص . على ( ع ) تعصب عنصرى و نژادى را ظلمى بزرگ مىدانست . گروهى از اصحابش به خدمتش رفتند و درخواست كردند كه در تقسيم اموال ، اشراف عرب و قريش را بر موالى و عجم مقدم بدارد . بىدرنگ فرمود : به من دستور مىدهيد كه از راه ستم پيروزى به دست آورم ؟ ! ستم ، در مكتب على ( ع ) جرمى هراس‌انگيز و نابخشودنى است . در نظر على ( ع ) ترجيح قومى بر قومى ، به خاطر انتسابشان به دو نژاد مختلف ، گناهى غيرقابل بخشش شمرده مىشود . در مكتب على ( ع ) قوميت همان اندازه ارزش مىيابد كه انسانيت ، مردم و جامعه‌اى كه از راه وحدت كار ، هدف ، تفاهم ، تعاون اخلاص بايد به زندگى خود ادامه دهد . علت اين است كه صداقت و راه و رسمى كه انسان براى زندگى خود برگزيده ، در هر شرايطى تغييرناپذير است . كسى كه حاضر نيست در يك جامعه ، عربى را بر عجمى جز از راه كار سودمند ، مقدم بدارد ، هرگز حاضر نمىشود افراد شريف قوم خود را هم بر ديگران ترجيح دهد ، و برادر خود را بر ديگران مقدم بدارد . چنين كسى اجازه نمىدهد كه يك فرد عرب ، انسان ديگر را به زنجير كشد ، و او را آلت دست خود قرار دهد . او مىكوشد كه همه مردم از نعمت آزادى و مساوات برخوردار باشند ، و در جهت مبارزه با فقر و بيكارى در جامعه ، صميمانه تلاش مىكند تا خوشبختى و آرامش نصيب همگان شود . او با جنگ و آدم‌كشى و دشمنى مخالف است و مردم را دعوت مىكند كه در سايهء عدالت اجتماعى و مبارزه با قانون شوم « آكل و ماكول » با يكديگر در صلح و