« وقتىكه در قم - ايران ، به‌زيارت‌حضرت آيت‌اللَّه بروجردى مشرف شدم ، اولين سؤالى كه از من كردند ، راجع به كتاب : صوت‌العدالة الانسانية بود . من تحسين و تقدير بىنهايت ايشان را نسبت به اين كتاب ، تاكنون درباره هيچ كتاب ديگرى نشنيده بودم . و در همين خصوص ايشان به من امر نمودند كه تمجيد و تقديرشان را ، به مناسبت استنتاج صحيح شما از تاريخ زندگى امام و توضيح چگونگى انديشه آن حضرت ، علاوه بر زيبايى اسلوب و روش نگارش ، به شما ابلاغ كنم . و اگر دست حضرت معظم‌له ارتعاش نداشت ، بسيار مايل بودند كه نامه‌اى با خط خود ، براى شما مرقوم دارند . من بعد از مطالعهء اين كتاب شريف ، شما را يك فرد محقق ، خبير ، منصف ، و باشهامت ديدم . . . و بسيار موجب خوشوقتى است كه عصر آزادى و دورهء تحقيق و بررسى حقايق ثابت و استوار و كشف گنج‌هاى نهان و آثار پرقيمت و گرانبها - از ارزش‌هاى مردان و نمونه‌هاى عالى اخلاق انسانى - فرا رسيده و از دانشمندان ، هركسى به اندازه قدرت و همت خود ، در اين راه موفقيت‌هايى كسب كرده‌اند ، ولى بهرهء شما در اين ميدان ، بيشتر و هدف شما ، عالىتر از همه بوده است . من ، و به پشتيبانى من همهء دانشجويان و طلاب علوم ، و عده بسيارى از متفكرين ، چه در اينجا - لبنان - و چه در عراق و ايران ، كمال تقدير و تحسين را نسبت به كتاب پرارج شما داريم و اميدواريم كه در آينده ، امكانات بيشترى براى نسل‌هاى بعدى فراهم شود كه پرده‌ها را از روى حقايق كنار بزنند !