شريك‌اند ؛ مبادا در آن امور خود را برگزينى يا از عمل خلافى كه پاره‌اى از عمالت مرتكب مىشوند و همه مردم مىدانند ، تجاهل كنى . تو مسئول اين عمل هستى و به‌زودى پرده‌ها كنار مىرود و داد مظلوم را از تو مىگيرند . در هنگام غضب خوددار باش ؛ همچنين مواظب تندخويى و دست‌افكنى و تيزى زبانت باش . اگر بخواهى از اين خطرات محفوظ بمانى ، در موقع خشم ، سخن تندى بر زبان جارى مكن و خاموش بمان . همچنين در اين مواقع سطوت خود را به تأخير انداز ، تا غضب آرام گيرد و اختيارت را در دست گيرى . اين خوى هنگامى در تو استوار مىشود كه روز بازگشت به‌خدا را يادآورى و از اين يادآورى ، بسيار انديشناك شوى . تو بايد روش پيشينيان خود را به‌ياد آورى و ببينى كه چگونه از روى عدالت حكم مىكردند ، و چه رسم پسنديده‌اى داشتند ؟ . همچنين متذكر دستور و سخن پيغمبر ( ص ) يا فرايضى كه خداوند در قرآن قرار داده باشى ، و آنچه را از طرز كار ما ديده‌اى سرمشق خود قرار دهى . در آنچه به تو سفارش كرده‌ام در اين عهدنامه ، و وثيقه محكمى كه براى خود در آن گرفته‌ام ، بكوش ، تا در گرداب پيروى از هواى نفس غرق نشوى ! * * * از خدا مىخواهم كه با رحمت وسيع خود و قدرتى كه به‌هر كار و انجام هر نيازى دارد ، مرا و تو را به‌آنچه مورد رضاى اوست موفق بدارد ، تا در مقابل اعمال خود و عذرمان نزد او و خلقش روشن و پذيرفته باشد .