مىخواهند در اين مدت كوتاه تا مىتوانند جيب خود را پر كنند ) از سرنوشت گذشتگان هم عبرت نمىگيرند . * * * در وضع دبيران و نويسندگان خود دقت كن ، بهترين ايشان را به‌كارهاى خود بگمار . نامه‌هاى سرى و اسرار جنگى را به نويسنده‌اى واگذار كه خصال نيكو در او بيشتر از ديگران باشد . كسى كه هرگاه به او نيكى كردى و مقامش را بالا بردى خود را گم نكند ، و غرور مقام باعث نشود كه در حضور ديگران با سخن تو مخالفت بنمايد ، و نيز غفلت و عدم اطاعت او موجب نشود كه نامه‌هاى كارمندان را كه به‌نام تو مىرسد به‌موقع به‌تو عرضه ندارد ، يا در پاسخ نامه‌هايى كه بايد به‌طور شايسته از طرف تو بدهد كوتاهى كند . نويسنده‌اى كه اگر از طرف تو و به نفع تو پيمانى بست و عقدى استوار كرد ، سست و كم‌مايه نباشد ، و هرگاه پيمانى به زيان تو بود بتواند آن را فسخ نمايد و از بين ببرد . كاتبان را نبايد تنها از روى حسن ظن و آرامش خاطر و اعتماد خود برگزينى . چه بسا كسانى كه به‌انواع مختلف تظاهر به‌حسن خدمت مىكنند و امر را بر والى مشتبه مىسازند ، در حالى كه نه خيرخواهند نه امين باشند . بايد آنان را بيازمايى و سابقه خدمتشان را در نظر بگيرى - خدمتى كه به واليان صالح پيش از تو كرده‌اند - سپس از ميان ايشان كسى را برگزينى كه عامه مردم به‌او حسن نظر دارند و تأثير نيكى در ميان مردم گذاشته باشند ، كسى كه به امانت‌دارى و درستى شناخته شده است . اگر چنين كردى معلوم است كه مطيع خدا و رسول و امامت هست .