به‌وجود آيد : فئودال‌ها و مالكان بزرگ ، بيچارگان محروم از همه‌چيز ! . . . و على مىفرمايد : « و بايد كسى در طمع گرفتن مزرعه و كشتزارى از تو نباشد و در حق آب همسايه خود طمع نبندد . و در كارى كه به شركت بايد انجام داد ، سختى كار را به‌عهده ديگران نگذارد » . * * * پيش‌بينى و نظريه امام درباره مالكان بزرگ و صاحبان زمين‌هاى وسيع كه به‌خاطر املاك خود مقام و قدرت به‌دست مىآوردند و مردم را به بردگى مىكشيدند ، درست بود . دكتر « طه حسين » در كتاب خود به نام عثمان مىنويسد : « از طرفى تيول‌هاى بزرگ و مالكان زمين‌هاى بىحد و حساب به‌وجود آمد و از طرف ديگر گروه كارگران بىنوا و بردگان و بندگانى كه در آن زمين‌ها به‌كار مشغول شدند ! و درنتيجه ، در اسلام طبقه جديدى در بين مردم به‌وجود آمد كه همان طبقه پلوتوكراسى « 1 » بود كه در آريستوكراسى « 2 » موروثى خود ، به زيادى مال و زيادى ثروت و كثرت رعيت و برده ! ممتاز بودند ! » به‌نظر على در مال و زمين ، و منافعى كه از آن دو برمىخيزد ، هيچ‌كس نصيب و بهرهء بيشتر از ديگرى ندارد ، مگر با كوشش و به اندازه احتياج . آن‌كس كه اين حقيقت را انكار كند و آن را نپذيرد ، به ملت خيانت كرده است . و از نظر على « بزرگ‌ترين و مهم‌ترين

--> ( 1 ) پلوتوكراسى نام سيستم حكومتى است كه به‌دست ثروتمندترين افراد يك جامعه اداره مىشود و مىتوان آن را حكومت اغنياء ناميد . اين اصطلاح گاهى به خود طبقه ثروتمندترين افراد نيز اطلاق مىگردد . ( به مكتب‌هاى سياسى تأليف دكتر پازارگاد چاپ تهران ، ص 61 مراجعه شود ) . م ( 2 ) آريستوكراسى همان سيستم اشرافى است كه در آن ، قدرت سياسى متكى به قدرت اقتصادى مال و ثروت ، باشد ! م