مىكند و به دخترش فاطمه اميدوارى مىدهد و مىگويد : « بايد نخست مردم استفاده كنند » « 1 » من در اينجا درباره روش محمد نسبت به نيازمندى و ثروتمندى ، سخن را به درازا نمىكشم . براى اينكه در فصل آينده ، بيان روشنى از چگونگى دعوت انسان در اسلام خواهد آمد كه در آن ، به كار مفيدى كه سود آن عايد انجام‌دهنده آن مىگردد ، به‌طورىكه او ديگر نيازمند و گرسنه نمىشود و فقير و بيچاره نمىگردد نويد داده مىشود . . . تا آنجا كه كار سودمند در اسلام محمد ، بر هر روزه و نمازى برترى مىيابد ، همان‌طور كه در مسيحيت مسيح ، چنين است ! محمدى كه فقر را نمىپسندد و نمىپذيرد و نيازمندى و تنگدستى را نيكو جلوه نمىدهد و مىگويد : « فقر ، خود نزديك به كفر است » . و ما به‌زودى در فصل آينده ، عظمت محمد را ، در آگاهى بر بسيارى از رموز و اسرار بنيادهاى اجتماعى ، بيان مىكنيم و همچنين بزرگى وى را در دعوت به ايجاد يك زندگى زيبا و عالى كه پايه و اساس آن كار سودمند و پاداش به نيكىها باشد ، نشان خواهيم داد . . . و اين ابوذر غفارى ، است كه با آن زهد و قناعت و سختگيرى بر خويشتن - كه ما را حق اعتراض بر كيفيت زندگى انتخابى وى نيست - نبرد همه‌جانبه سختى را بر ضد فقر برپا مىكند و سرانجام هم در راه دفاع از حقوق مردم و زندگى بهتر ، شهيد مىشود . از سخنان درخشان او در جنگى كه عليه فقر و « فلسفه » فقيرساختن ، برپا داشته بود ، اين است : « چون فقر و تهىدستى به سرزمينى روى آورد ،

--> ( 1 ) از كتاب محمد والمسيح ، تأليف خالد محمد خالد ، چاپ مصر ، قاهره ، ص 88