البته در اين فداكارى نكته‌اى هست كه حقيقت امام و طبيعت و خوى او را به ما نشان مىدهد . اين اقدام على ، چون جوشش آب از چشمه و برآمدن لعل از كان بىهيچ كوششى است . در اين اقدام رشد فكرى او نمودار بود ، فكرى كه او را آماده براى درك حقيقت دعوتى نموده بود كه براى افرادى كه هم‌سن و سال او بودند ، فهم صحيح آن بسيار مشكل است . در اين امر بىرغبتى او به دنيا و زندگى مادى - اگر زندگى براى فضائل اخلاقى نباشد - نمودار است . در اين عمل صدق و راستى و اخلاص عجيب او هويداست . و در اينجاست كه برابردانستن خود با همه رزمندگان راه حق ، كاملًا آشكار مىگردد و نشان مىدهد كه او حاضر شد جان خود را فدا كند و با نجات صاحب هجرت ، كه منجر به پيروزى رسالت اسلامى مىشد ، ستمديدگان و بينوايان را كمك و يارى كند . و در اينجا بود كه بر همگان آشكار شد كه على با مشكلات به‌مثابه امورى ناچيز مواجه مىشود و در همين عمل بود كه مردانگى ، وفا ، پاكى ، شجاعت و همهء صفات و برترىهاى قهرمانانه كه على آئينه تمام‌نماى آنهاست ، كاملًا به‌چشم مىخورد . و بلكه نمونه‌اى بود عملى ، از شهادت و جانبازى آيندهء او در اين راه بزرگ . . . . پيوند ناگسستنى برادرى و دوستى بين محمد و على ادامه پيدا مىكند . و همچنين همكارى صميمانه آنها در راه پيروزى رسالت ، استمرار مىيابد و اين همكارى و همفكرى كه در اعماق دل آنها ريشه دوانيده ، روزگارى پيوند و وحدت يافته كه محمد ابوطالب را شناخت و على محمد را و روزى تحقق يافت كه هرسه در خانه‌اى به هم پيوستند كه زيربناى آن بر شهامت استوار بود . و درواقع خصائص