پيامبر و ابوطالب * شايد نيروى هستى چنين مقدر كرده بود كه آن دو در وحدت طبيعت ، آمد و رفت ستارگان ، زيبايى خلقت ، شور حيات ، زيبايى سرمدى ستارگان آسمان ، لطافت هوا ، حركت زمين و هياهوى زندگى با هم بيدار شوند ! اگر ما بدون توجه به ظواهر و اشكال ، حقيقت و معانى امور را درنظر بگيريم و استمرار حقايق را به‌طور اجمال ، بدون درنظرداشتن تاريخ مفصل جزئيات آن ، مورد توجه قرار دهيم ، به‌خوبى بر ما روشن خواهد شد كه سرگذشت علىبن ابيطالب همان داستان و سرگذشت محمدبن عبدالله است . و موقعيت على و يارانش ، در برابر معاويه و حزب او ، همان موقعيت پيامبر و مسلمانان نخستين نسبت به ابوسفيان و ابوجهل و هواداران آنها - از دار و دسته قريش - بود . تنها با اين فرق كه پيامبر توانست بر گروه سوداگران و خودكامگان و استثماركنندگان قريشى و آنهايى كه همه چيز را به مقام و رتبه‌اى مىفروختند ، پيروز شود ، در صورتىكه امكانات و شرايط موجود ،