اهلبيت عصمت صلوات اللّه عليهم زائد الوصف بود خاصه نسبت به سيّد الشّهداء ارواحنا فنداه در همان زمان كه در نجف مشّرف بودند بيش از ديگران پياده بكربلا مشّرف ميشدند و به زيارت عاشورا اومد اومتش اهميت فوق العاده ميدادند و به من هم غالبا خ خ زيارت عاشورا را سفارش ميفرمودند كه ترك نكنم در مراسم روضه‌خوانى شركت ميكردند و اشعار و مراثى فارسى و عربى بسيار در اين زمينه سروده‌اند و غالبا خ خ بر خلاف خوانندگان ديگر در موقع ذكر مصيبت خودش زودتر اس‌ز مستمع بگريه مى افتاد و بيشتر از مستمع گريه مينمود به ياد دارم كه اواخر شب هم گه‌گاهى خودش با خودش آهسته مرثيه ابا عبد اللّه ع ميخواند و گريه ميكرد و چند سالى هم پياده از تهران بمشهد مقدّس با عدّه‌اى از مؤمنين مشرّف شدند و أمّا از لحاظ سيرهء او در ميان مردم : پس از آنكه از نجف مراجعت نمودند و ساكن تهران شدند مسجد هاى متعدّدى پيشنهاد شد كه هيچ يك را قبول