نفرمودند و تبليغاشان را فقط از راه منبر و تأليف و تدريس انجام ميدادند ولى پس از اينكه در جواديه شرق تهران منزل كرديم چون منزل تا حدّى وسيع بود لذا عصرهاى جمعه عدّه‌اى جمع ميشدند و در حال نشسته از روى كتب احاديث مقدار يكساعت سخن ميگفت سالها بر اين منوال بود تا اينكه در نزديكى ما زمينى بود كه وقف براى مسجد بود ولى بانى ساختمان نداشت و محل زباله‌دانى و رفت و شد حيوانات بود ايشان وظيفه خود ديد كه حصارى براى آن بسازد و پس از رفع موانع بدستور ايشان مسجدى ساخته شد كه شباهت تامّى به مساجد صدر اسلام داشت هم از جهت خصوصيات خود مسجد و هم از جهة مردم ، از جهة خصوصيات بنا چون بسيار ساده و بىآلايش و دور از هرگونه زر و زيور حتّى قالى بود با اينكه همه‌گونه تمكّن مالى براى ايشان توسط مردم و به خواهش ايشان از مردم فراهم بود و مى