الشيخ محمد جواد الخراساني
38
ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى)
وز غم طفلان وز غم زينب * دل پر از آه و ديده چون دريا آهُ و واويلا الخ گفت اى لشكر من نيم كافر * مصطفى جدّم باب من حيدر تشنه مىبُريد رأسم از پيكر * از عطش تابم رفته از اعضا آه و واويلا الخ منكه بىياران از جهان سيرم * زين جراحتها زود مىميرم آخر اى مردم چيست تقصيرم * تشنه جان بدهم بر لب دريا آه و واويلا الخ آخر اى لشكر من مسلمانم * ثقل پيغمبر عدل قرآنم گر همه نبود بس كه مهمانم * كى كشد كافر تشنه مهمانرا آه و وايلا الخ شِمر دون رحمى كن به حال من * رحمى اى ظالم بر عيال من قطرهء آبى كن حلال من * ب لگد مشكن سينهء سينا آه و وايلا الخ ايضا نوحهء سينهزنى اى تشنهكام بىيار حُسين واى * مقتول شمر خونخوار حُسين واى حُسين واى اى شاه بى عَلَمدار حُسين واى حُسين واى سَر از تنت بُريدند حُسين واى حُسين واى * جسمِت به خون كشيدند حسين واى جُرمت مگر چه ديدند حُسين واى * ( آه از جفاى اشرار حُسين واى حُسين واى ) بر نوك نى سَرِ تو حُسين واى * در چشم خواهر تو حُسين واى جان بر لبش نمودار حُسين واى حُسين واى نعشت به خاك عريان حسين واى * افتاده در بيان حُسين واى