پامال سمّ اسبان حُسين‌واى * ( با زخمهاى بسيار حُسين واى حُسين واى ) ايشاه ياورت كو حُسين واى * شهزاده اكبرت كو حُسين واى نوباوه اصغرت كو حُسين واى * ( گشتى تو بى كَس و يار حُسين واى حُسين اى ) كو عون و جعفر تو حُسين واى * كُو شش برادر تو حُسين واى كو مير لشكر تو حُسين واى خواموش شد بيكبار حُسين واى حسين واى بر نعش تو سكينه حُسين واى * با ناله آن حزينه حُسين واى گويد ز سوز سينه حُسين واى * ( اين غم چسان دهم بار حسين واى حسين واى ) اى باب تا جدارم حُسين واى * بودى تو غمگُسارم حُسين واى ديگر پس از تو خوارم حُسين واى * ( در چنگ قوم كفّار حُسين واى حسين واى ) بابا كه سر بُريدت حُسين واى * كرد از جفا شهيدت حُسين واى در خاك و خون كشيدت حُسين واى * ( گشتيم ما گرفتار حُسين واى حُسين واى ) ايضا نوحهء سينىزنى اى سر جدا حُسين واى * بهر خدا حُسين واى اى پُر بلا حُسين واى * در كربلا حُسين واى بابا چرا افتاده سر در بدن ندارى * افتاده‌اى بخوارى بر تن كفن ندارى بابا چرا تو بر تن يك پيرهن ندارى * كو جامه و لباست چون شد بتن ندارى بابا چرا ندارى بَر تن ردا حُسين واى بابا كدام ظالم سر از تنت بُريده * بابا كدام بيرحم نعشت به خون كشيده رحمى نكرده بر من گويا مَرا نديده * بابا بنوك نيزه كى پهلويت دريده كى اينچنين بُريدت سَر از قفا حُسين واى بابا زدند لشكر آتش بخيمه‌گاهت * سر كنده شد بصحرا اطفال بىگناهت