آثار مع ذلك بقدرى دروغ و مجعولات در منابر كثير و شايع شده كه فضاحت بار آورده حتّى از مردان گذشته مورد اعتراض زنان نيز واقع شده و هيچ جلوگير ندارد . من با آنكه بسيار بسيار كم اتّفاق ميافتد كه در مجالس روضه جاضر باشم با همهء اين كمى اتّفاق ، هر وقت كه حاضر شده‌ام مطالبى شنيده‌ام بخصوص در روضه و مصيبت چه شعر و چه نثر كه در قوطى هيچ عطّارى ديده نميشود متحيّرم كه اينها را از چه كتابى نقل مينمايند . زياده بر بيست كتاب مقتل از پيشينيان يعنى مقاتل قديمه نزد من موجود است نميدانم اينها متّخذ از كجا است اين نيست مگر از بىمبالاتى ناشى يا از غرض است يا از مرض اگرچه مرض جهل و تقليد باشد . ما را اكنون نظر به نثرها نيست نظر به اشعار است يك روز با يكى صحبت بميان آمد از خواندن همين‌گونه اشعار عاقبت گفت اينها كه تو گوئى همه حقّ است من خود ميفهمم كه خواندن اين اشعار روا نيست ( اين مطلب از وضوح بحدّى است كه احتياج بدقّت و تدبّر ندارد و اگر كسى بگويد من نمىفهمم پر بىشعور است يا بگويد من عيب نمىبينم دروغ ميگويد - و تكتمون الحقّ و انتم تعلمون‌و قالوا قلوبنا غلف‌و قالوا قلوبنا فى اكنّة ممّا تدعونا اليه‌و قالوا يا شعيب ما نفقه كثيرا ممّا تقول - چگونه شود كه ندانند با آنكه همه در منابر بر مردم را نهى ميكنند از امتعهء خارجيان لا اقلّ با عدم ضرورت آيا نمىفهمند كه اينها هم نيز امتعّ خارجى است يعنى از غير اهل و غير اهل مسلك است ) ولى چكنم كه مستمعين و پامنبرهاى بىشعور حالشان اين است كه اگر از اوّل منبر تا آخر همه‌اش صحيح و خالى از عيب بخوانى يا همه‌اش قرآن بخوانى و يا همه‌اش قال اللّه و قال رسول اللّه ص و قال امير المؤمنين ( ع ) و قال الباقر ( ع ) و قال الصّادق و قال الامام ( ع ) بگوئى مثل آن باشد كه هيچ نخوانده‌اى و هيچ نگفته‌ئى و همه چرتى و بعضى خواب و با حال كسالت تلقّى ميكنند و هيچ جوشى و خروشى و حرارتى در آنها ديده نمشود تحسين از كسى شنيده نميشود امّا بمحض خواندن چند