پس در اين غيبت دو خاصيت است : يكى : تأديب ايشان بر تقصير تا تنبيه شوند و به خود آيند و از كرده پشيمان شوند . دوم : قدردانى و اشتياق زيراكه هرچيز در وقت فقدانش قدرش معلوم مىشود ، و چون او را نبينند و از فيوضات محاضرة و مخاطبه با او و رفع حوائج به سوى او و استفاده‌هاى علمى و رفع اشكالات و شبهات از او و بهره‌بردارى از نعمت ولايت او محروم شوند كه اگر ولايت ظاهرى در دست او باشد چه بهره‌هاى عدل‌وداد از او برده خواهند شد و چه بركاتى به بركت وجود او و حكم‌فرمايى او ظاهر خواهد شد ، قهرا مشتاق ظهور او خواهند شد ، به‌خصوص كه اگر به ضد اين امور گرفتار و به شكنجهء اشرار در آزار باشند و فجايع و فجور فجّار را به رأى العين ديدار كنند و قدرت بر انكار نداشته باشند ، پس ساعت به ساعت بر شوق ايشان افزوده گردد و چنان خود را آمادهء نصرت و خدمت او سازند كه اگر بار ديگر ظفر به او بيابند ، خاك قدم او را بر ديده و رخسار بمالند . و اين معنا الآن بالحسّ و الوجدان براى ما محسوس و مشهود است و ما مىبينيم تشنگان وصال او را ، كه اگر جمال او را در خواب ببينند و در خواب به ايشان امرى بفرمايد ، تا حدّ جان از خودگذشتگى دارند چه رسد به اين‌كه او را ظاهر ببينند و در ظهور به حضور او نائل شوند . و به همين علت روزبه‌روز انصار او زيادتر مىشود و حاميان او داغ‌تر مىشوند تا اين‌كه چون ظاهر شود سيصد و سيزده نفر پروازكنان خود را به او برسانند و ده‌هزار نفر از راه دور در مكّه برگرد او جمع شوند و پروانه‌وار برگرد او بگردند چنان‌كه به تفصيل خواهد آمد انشاء اللّه . جعلنا اللّه منهم و فى زمرتهم . علت دهم : امهال يعنى مهلت دادن كه در جواب اشكال سوم ذكر مىشود جواب اشكال سوم : [ حكمت غيبت امام زمان عليه السلام چيست ؟ ] گفتيد : هركارى كه بىحكمت باشد لغو است . مىگوييم : آرى چنين است . گفتيد : خداوند كار لغو نمىكند . مىگوييم : آرى چنين است . گفتيد : غيبت امام عليه السّلام بىحكمت و لغو است ، زيراكه مستلزم اهمال يعنى مهمل