دوم : نيّت يعنى قصد به‌جا آوردن آن‌چه در حج و عمره واجب شده قربةً إلى الله تعالى است . و چنان‌چه اعمال واجب را به طور تفصيل نداند ، واجب است قصد به‌جا آوردن را به طور اجمال نمايد . و در اين هنگام لازم است به تدريج آن‌چه بر او واجب مىشود از روى كتاب مناسك ياد گرفته يا از كسى كه مورد وثوقش باشد ، بپرسد . پس هرگاه بدون قصد ، احرام بست احرامش باطل خواهد بود . در نيت چند چيز معتبر است : 1 - قصد قربت ( نزديك شدن به رضاى الهى ) مانند ديگر عبادات . 2 - هم زمان بودن با شروع در احرام . 3 - تعيين احرام كه براى عمره است يا براى حج ، و تعيين اين‌كه براى خود است يا براى ديگرى ، پس اگر بدون تعيين نيت احرام نمود ، احرامش باطل خواهد بود . مسأله 68 ) در صحت نيت ، گفتن به زبان و گذراندن از ذهن معتبر نيست يعنى لازم نيست نيت را به زبان آورده يا از ذهن خود بگذراند . بلكه داعى و انگيزه بر آن كفايت مىكند . مانند عبادت‌هاى ديگر كه در آن‌ها داعى كافى است .