مسأله 69 ) در صحت احرام عزم بر ترك محرّمات از اول تا آخر معتبر نيست ، مگر استمناء و جماع . پس اگر از اول احرام قصد داشته باشد كه قبل از فارغ شدن از سعى استمناء يا جماع نمايد احرام باطل است . سوم : تلبيه ، يعنى گفتن اين چند جمله است : ( لَبَّيكَ اللّهُمَّ لَبَّيكَ ، لَبَّيكَ لا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيكَ ) . و جايز است كلمه ( لَكَ ) بعد از كلمه ( وَ المُلك ) اضافه شود كه بگويد ( وَ المُلكَ لَكَ ) . و تلبيه كامل اين است : ( لَبَّيكَ اللّهُمَّ لَبَّيكَ ، لَبَّيكَ لا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيكَ ، إِنَّ الحَمدَ وَالنِّعمةَ لَكَ وَالمُلكَ لَك ، لا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيكَ ) . يعنى پروردگارا فرمان تو را ، اجابت و اطاعت مىكنم براى تو شريك نيست ، به درستى كه ستايش تو را سزاست و نعمت و ملك و پادشاهى از آن تو است ، شريكى براى تو در آن‌ها نيست . مسأله 70 ) بر مكلّف لازم است الفاظ تلبيه را ياد گيرد و به طورصحيح ادا نمايد . مانند تكبيرة الحرام در نماز ، هرچند اين معنى با تلقين ديگرى باشد ، يعنى ديگرى كه خوب بلد است بگويد و وى مانند او بگويد . پس اگر اين الفاظ را ياد نگرفت و تلقين هم برايش