اميرالمؤمنين با خمس چه كرد ؟ حضرت اميرالمؤمنين ( ع ) در مدت كوتاه خلافت خويش گرفتار نافرمانى و جنگ بودند ، و جوّى در جامعه به وجود آمده بود كه فرصت و توانايى تغيير هيچ‌كدام از بدعت‌هايى كه پيش از آن حضرت پديد بود ، نيافتند . حتى در مورد متعه و ازدواج موقت كه از ايشان نقل شده : « اگر آن چه عمر بن الخطاب در منع متعه و ازدواج موقت كرد نمىشد ، كسى جز انسان شقى و بدبخت زنا نمىكرد » « 1 » ، با اين حال نتوانست ممنوعيتى را كه خليفه دوم در مورد آن اعلام كرده بود ، تغيير دهد . در منابع اهل سنت آمده است كه خليفه دوم وقتى ديد مردم در مسجد به صورت انفرادى نافله مىخوانند ، خوشايندش واقع نشد و دستور داد اين نماز در شب‌هاى ماه مبارك رمضان به جماعت خوانده شود ، و سنت رسول خدا ( ص ) را كه در زمان ابوبكر به همان روش ادامه داشت ، تغيير داد ! اين كار او و ديگر تغييرات و بدعت‌هايى كه پس از رسول خدا ( ص ) در دين پديد آوردند ، به اين دليل بود كه ايشان خود را مجتهدى در كنار رسول خدا ( ص ) مىدانستند و تقدسى براى سنت پيامبر قائل نبودند ! تاريخ نويسان نقل كرده‌اند كه وقتى حضرت امام على ( ع ) خواستند بدعت به جماعت خواندن نماز مستحبى در ماه رمضان را از ميان بردارند ، به فرزند گرامى خويش ، امام حسن مجتبى ( ع ) دستور دادند كه در مسجد كوفه مردم را از خواندن نماز تروايح به صورت جماعت منع كند . در اين هنگام در ميان مردم ولوله‌اى به پا خاست و فرياد " وا سُنّتا عمر " به آسمان بلند گشت ، و اوضاع طورى شد كه

--> ( 1 ) - وسائل الشيعة ، ج 21 ، ص 5 ، چاپ آل البيت .